Lipopolisakkarit ile indüklenen solunum yolları inflamasyonu modelinde yavaş ve hızlı hidrojen sülfür donörlerinin fare trakeasında etkileri


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Farmakoloji A.B.D., Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2016

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: YEŞİM KAYA

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): SEDEF KIR, İNCİ ERDEMLİ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmada farelere intranazal lipopolisakkarit uygulanarak solunum yolu inflamasyonu oluşturuldu, hidrojen sülfür'ü yavaş (GYY4137) ve hızlı [sodyum hidrojen sülfür (NaHS)] salıveren donörlerin etkileri incelendi. Lipopolisakkarit uygulanan farelerden izole edilen trakea preparatlarında 5-hidroksitriptamin ile elde edilen kasılma yanıtının arttığı, izoprenalin gevşeme yanıtının azaldığı, karbakol ve NaHS yanıtlarının ise kontrol grubundan farklı olmadığı gözlendi. Atropin (10-6 M), ketanserin (10-9-10-7 M) ve alosetron (10-8,10-7 M) inkübasyonu lipopolisakkarit ile indüklenen 5-hidroksitriptamin hiperreaktivitesini önledi. Elektriksel alan stimülasyonu ile elde edilen kasılma yanıtının değişmediği, ancak 5-hidroksitriptamin ile potansiyalize olduğu saptandı. Bu bulgulara göre 5-hidroksitriptamin hiperreaktivitesine, 5-hidroksitriptamin2A ve 5-hidroksitriptamin3 reseptörleri ve kolinerjik sinirlerden asetilkolin salıverilmesi neden olmaktadır. Lipopolisakkarit uygulanan farelerin bronkoalveoler lavaj sıvısında nötrofil artışı, akciğerlerinde ise parankimal inflamasyon ve interalveoler kalınlaşma gibi histopatolojik değişiklikler saptandı. H2S donörleri ile intranazal tedavinin etkileri incelendiğinde; GYY4137 (1 mg/kg)'nin lipopolisakkarit uygulamasına bağlı trakeal 5-hidroksitriptamin hiperreaktivitesini önlediği, NaHS (1 mg/kg)'nin ise etkisiz bulunduğu, her iki bileşiğin izoprenalin gevşeme yanıtındaki azalmayı ve bronkoalveoler lavaj sıvısındaki nötrofil artışını önlediği saptandı. Akciğerdeki histopatolojik değişiklikleri GYY4137 tedavisi etkilemedi, NaHS ise sadece parankimal inflamasyonu önledi. Lipopolisakkarit ile indüklenen solunum yolu inflamasyonunda GYY4137 ve NaHS'nin etkilerindeki farklılıklar, hidrojen sülfür'ün bu bileşiklerden salıverilme kinetiği ile açıklanabilir. GYY4137'nin bronkoalveoler lavaj sıvısında nötrofil artışı yanı sıra NaHS'den farklı olarak trakeal hiperreaktiviteye de etkili bulunması lokal uygulamada stabil hidrojen sülfür düzeyi sağlayan bileşiklerin solunum yolu inflamasyonunda terapötik potansiyeli olabileceğini düşündürmektedir.