Sanat pratiğinde yalnızlaşma ve izolasyon kavramları
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Resim A.S.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÖNAY YENİÇERİ
Danışman: Zuhal Boerescu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yalnızlık ve izolasyon terimleri, tarih boyunca insan var oldukça hayatta yer bulmuştur. İnsan, hissedebilen ve düşünebilen biri olarak yalnızlık durumunu yaşayıp anlamlandırıp sanata dönüştürmüştür. Bu durum, yalnızlık ve izolasyon olgularını ifade edebilme özgürlüğünü ortaya çıkarmıştır. Sanatçılar kendilerini plastik sanatlar, müzik, kavramsal çalışmalar ve ilişkisel sanat ile yalnızlık üzerine kavramlarını dile getirmişlerdir. Bir ifade biçimi olarak sanat, insanlık için her zaman önemli bir yere sahip olmuş ve sanatçılara kendilerini birçok alanda ifade etme olanağı sağlamıştır. Yalnızlık kişinin çevresinden kopuk iç dünyaya odaklanmasını simgeler ve dış dünyadan soyutlanmışlık anlamına gelir. Sanatçı yalnızlıkla yüzleştiği sırada, deneyimlerini sanat eserine aktarır ve yansıtır. Eserlerde yalnızlık kavramı, karanlık izole figürler ve koyu tonlar ile betimlenir. Bu araştırmanın amacı, yalnızlık ve izolasyon kavramlarının toplumsal ilişkiler üzerinde, hayatımızdaki yerini anlamlandırıp nasıl dönüştürülebileceği üzerine tartışılmıştır. Bu kavramların sadece kişide değil mekânda da yalnızlık ve izolasyon duygularıyla karşılaşabileceğimize yoğunlaşılmıştır. Bu iki kavramın sanattaki yansımaları tartışılmıştır. Bu tez çalışmasında yalnızlık ve izolasyonun sanat pratiğindeki yansımaları incelenmiş, bu konuların sanatçılar tarafından nasıl ele alındığını ve izleyiciyle nasıl bir bağ kurduğunu keşfetmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, sanatın yalnızlık ve izolasyon gibi karmaşık duyguların anlaşılmasına nasıl katkı sağladığını anlamayı hedeflemektir. Tezin sonunda, ortam odaklı bir sanat çalışmasıyla araştırmanın sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar sözcükler: Sanat, Yalnızlık, İzolasyon, Sıkışmışlık, Mekân.