Understanding middle powers' regional initiatives: A comparison of Türkiye's Asia Anew and the Republic of Korea's New Northern Policy
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Uluslararası İlişkiler A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: HANRYUNG LEE
Danışman: Kadri Kaan Renda
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışma, yapısal açıdan birbirine benzer iki orta gücün, Türkiye ve Güney Kore'nin, benzer uluslararası koşullar altında neden farklı bölgesel girişimler başlattığını incelemektedir. Soğuk Savaş'ın sona ermesinden bu yana küresel yapının değişmesi, daha fazla özerklik alanı yaratmış fakat aynı zamanda belirsizliği artırmıştır. Orta güçler, küresel yönetişimin destekleyicileri, normların teşvik edicileri ve bölgesel projelerin başlatıcıları olarak daha görünür hâle gelmiştir. Bununla birlikte, orta güç kavramı analitik açıdan net değildir ve bu belirsizlik, hükümetler ve diğer aktörlerin kimlik, tarih, iç tartışmalar ve kapasitelere dayanarak ülkeye bölgesel veya küresel roller atfetmesine imkân tanımaktadır. Türkiye ve Güney Kore bu bağlamda temsil niteliğindedir: her iki devlet de büyük güçlerin arasında konumlanmış, tarihsel olarak güvenlik açısından Amerika Birleşik Devletleri'ne bağımlı olmuş ve daha fazla özerklik arayışına girmiştir. Benzer arka planlara rağmen geliştirdikleri girişimler farklı biçimler almıştır. 2019 yılında ilan edilen Türkiye'nin Yeniden Asya Girişimi, medeniyet kimliği, stratejik derinlik ve Avrasya konumlanmasına dayanmaktadır. Buna karşılık, 2017'de duyurulan Güney Kore'nin Yeni Kuzey Politikası, sınırlı özerklik, ilk kez yaşanan bir görevden alma süreci sonrası oluşan yeni kabine, ekonomik çeşitlendirme ve orta güç diplomasisinden beslenmiştir. Tez, benzer dönemde ortaya çıkan bu iki bölgesel girişimin neden farklı kavramsallaştırmalar, araçlar ve iç politik yollar üzerinden şekillendiğini sorgulamaktadır. Çalışma, yalnızca yapısal teşviklerin bu farklılığı açıklayamayacağını savunmaktadır. Ortam değiştiğinde orta güçler politikalarını kendiliğinden güncellemez; fırsat pencerelerinin, sorunları teşhis edebilen, alternatifler önerebilen ve kaynakları seferber edebilen yerli aktörlerle buluşması gerekir. Fikir ve politika girişimciliğini ayırt eden dört ipucuna dayanan çerçeve kullanılarak kimlik çerçevelerinin, kurumsal kanalların ve kısıtlamaların yorumlanmasının farklı sonuçlar ürettiği gösterilmektedir. Bulgular, girişimci ajansın iç yapılarla etkileşiminin bölgesel politikaları nasıl şekillendirdiğini açıklamakta ve orta güçler ile bölgesel işbirliği çalışmalarına katkı sunmaktadır.