Serebral palsili çocuğu olan annelerin algıladıkları sosyal desteğin anne çocuk ilişkileri üzerine etkisinin incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GİZEM KERİMOĞLU
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): HİCRAN ÇAVUŞOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:KERİMOĞLU, Gizem., Serebral Palsili Çocuğu Olan Annelerin Algıladıkları Sosyal Desteğin Anne Çocuk İlişkileri Üzerine Etkisinin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2012. Araştırma serebral palsili çocuğu olan annelerin algıladıkları sosyal desteğin, çocukları ile olan ilişkilerindeki kabul edici ve reddedici tutumlara etkisini incelemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Ankara Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk kliniğine gelen 127 serebral palsili çocuğun annesi oluşturmuştur. Serebral palsi tanısı ile izlenen ve serebral palsi dışında hastalığı olmayan 3- 18 yaşları arasındaki çocukların bakımlarıyla primer olarak ilgilenen anneler alınmıştır. Annelere sosyodemografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan veri toplama formu, algıladıkları sosyal desteği belirlemek amacıyla Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve anne çocuk ilişkilerini belirlemek amacıyla Aile Çocuk İlişkileri Ölçeği Anne Formu uygulanmıştır. Araştırmacı tarafından hazırlanan veri toplama formunda; anne ve çocuğun yaşı, anne babanın eğitim durumu, ailenin çocuğun tedavi masraflarını karşılayabilme durumu, gelir düzeyini algılama biçimi gibi demografik soruların yanında tedavi için hastanede kalış süresi, annenin çocuğun bakımıyla ilgili sosyal çevresinden ve sağlık ekibinden beklentileri ve serebral palsinin annenin yaşantısı üzerindeki etkileri gibi toplam 34 soru yer almaktadır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 16.0 programı kullanılmıştır. Değerlendirmede Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis varyans analizi kullanılmıştır. Çocukların % 58.3' ünün erkek ve % 60.6' sinin 7 yaş altında olduğu bulunmuştur. Annelerin ise % 43.3' ünün 20-30 yaşları arasında, % 55.1' inin ilkokul mezunu ve % 95.3' inin evli olduğu bulunmuştur. Anneler % 92.1 oranla herhangi bir işte çalışmamakta ve çocuklarının tedavisi için 40 güne yakın bir süre hastanede kalmaktadır. Anneler kendilerine ve diğer aile üyelerine yeterli zaman ayıramadıklarını belirtmişlerdir. Annelerin çoğu serebral palsili bir çocuğa sahip olmaları nedeniyle sosyal çevrelerinden uzaklaştıklarını ve çocuklarının durumunu çevrelerine açıklamakta zorlandıklarını belirtmişlerdir. Bunun yanında araştırmamızın sonucunda annelerin algıladıkları sosyal desteğin anne çocuk ilişkileri üzerine olumlu bir etkisi olduğu, annelerin algıladığı sosyal destek düzeyi arttıkça çocukları ile olan ilişkilerinin daha iyi olduğu belirlenmiştir. Sosyal destek algısı yüksek olan annelerde çocuklarını kabul etme davranışları daha fazla görülürken, sosyal destek algısı düşük olan annelerin çocuklarını reddetme davranışını daha çok gösterdikleri belirlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Serebral Palsi, Anne- çocuk ilişkisi, Sosyal Destek, Hemşirelik