Resimde kendine ait nesne ve mekân deneyimleri
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Resim A.S.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ELİF DÜLEK
Danışman: Zuhal Boerescu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:20. yüzyılın başından itibaren endüstri ve teknolojinin gelişmesine paralel olarak seri üretimin hız kazandığı açıkça gözlemlenmektedir. Bu süreçte, insanın yaşadığı çevreyi kuşatan gündelik kullanım nesneleri, sanatçılar tarafından eserlerinde giderek daha fazla ele alınan bir konu ve malzeme haline gelmiştir. Sanatçılar, bu nesneleri üretim amaçları dışında yeniden düzenleyerek, onları sanatsal bağlamda yeni anlamlarla donatmış ve böylece sanat nesnesine dönüştürmüştür. Bu araştırma, gündelik nesnelerin sanatsal bir araca dönüşüm sürecini incelemekte ve bu nesnelerin bireysel ve mekânsal deneyimlerle kurduğu ilişkileri analiz etmektedir. "Resimde Kendine Ait Nesne ve Mekân Deneyimleri" başlığı altında gerçekleştirilen bu çalışma, nesne ve mekân kavramlarının sanat pratiğindeki değişimini tarihsel, kuramsal ve sanatsal bağlamda ele almaktadır. Çalışmanın temel amacı, bireyin gündelik nesne ve mekânlarla kurduğu öznel deneyimlerin sanat pratiğine nasıl yansıdığını ortaya koymaktır. Araştırma, fenomenoloji, sanat felsefesi ve mekân kuramları çerçevesinde ele alınmış, sanat tarihinde özellikle resim alanında nesne ve mekânın kullanımına yönelik tarihsel süreç içindeki değişimler değerlendirilmiştir. Ayrıca, sanatçılar tarafından gündelik nesnelerin ve mekânların sanatsal bir araç olarak nasıl yeniden üretildiği ve dönüştürüldüğü analiz edilmiştir. Bu kapsamda, sanat eserlerinde kullanılan gündelik nesnelerin bireysel ve toplumsal bellekle nasıl ilişkilendiği de tartışılmıştır. Bu çalışma, gündelik nesne ve mekânın resim sanatındaki rolünü irdeleyerek, sanatçının mekânsal deneyimlerini ve bireysel algısını sanat eserlerine nasıl aktardığını göstermektedir. Araştırma sonucunda, sanatın, gündelik nesneleri ve mekânları sadece birer temsil aracı olarak kullanmadığı, aynı zamanda onları bireysel hafıza, kimlik ve deneyim bağlamında yeniden anlamlandırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda, nesne ve mekânın sanatsal üretimdeki kaçınılmaz rolü bir kez daha ortaya konmaktadır. Anahtar sözcükler: Resim, Plastik Sanatlar, Gündelik nesne, mekân deneyimi, sanatta aidiyet, hazır nesne, çağdaş sanat pratikleri