Hidrojen sülfürün damar ve damar-dışı düz kaslardaki gevşetici etkisinin diyabetik sıçanlarda incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Farmakoloji A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2010
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERVE DENİZALTI
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): İNCİ ERDEMLİ, SEDEF KIR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Hidrojen sülfür (H2S) damar ve damar-dışı dokularda güçlü gevşetici etki gösteren endojen bir gazdır. Bu çalışmada sıçan anokoksigeus kası, torasik aorta, mezenter ve pulmoner arterde H2S'in gevşetici etkisi ve streptozotosin ile oluşturulan diyabetin (4 ve 12 hafta) bu gevşeme yanıtını ne şekilde değiştirdiği araştırılmıştır. Sıçan anokoksigeus kasında glibenklamid, tetraetilamonyum, ODQ, SQ-22536, KT-5720, H-7, L-NAME ve indometazin NaHS (10-4 M-10-3 M) ile elde edilen gevşeme yanıtlarını etkilemedi. Torasik aorta, mezenter ve pulmoner arterde ise glibenklamid NaHS (10-4 M-3x10-3 M) ile elde edilen gevşeme yanıtlarını inhibe etti. Bu bulgular H2S'in gevşetici etkisinde damar-dışı düz kaslarda sırasıyla potasyum kanalları, guanilat siklaz, adenilat siklaz, protein kinaz A, protein kinaz C, nitrik oksit ve siklooksijenaz ürünlerinin rol oynamadığını, damar düz kasında ise bu gevşetici etkiden ATP duyarlı potasyum kanallarının sorumlu olduğunu göstermektedir. Diyabetik sıçanlardan izole edilen anokoksigeus kasında NaHS ile elde edilen gevşeme yanıtında bir değişiklik olmazken torasik aorta, mezenter arter ve pulmoner arterde artış olduğu gözlendi. İnsülin tedavisi, diyabetik sıçanlardan izole edilen damar preparatlarında NaHS ile elde edilen gevşeme yanıtlarındaki artışı önledi. Diyabetik sıçanlardan izole edilen arterlerde asetilkolin ile elde edilen endotel kaynaklı gevşeme yanıtları da değişmedi. Sonuç olarak diyabette H2S ile elde edilen gevşeme yanıtlarındaki artış vasküler komplikasyonlara karşı koruyucu bir mekanizma olabilir.