Üst ekstremite atelinin farklı pozisyonlardaki kullanımının yürüyüşün zaman mesafe karakteristiklerine etkisi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TANJU BAHRİLLİ
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): SEMRA TOPUZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalıĢma, sağlıklı bireylerde dominant üst ekstremitenin farklı pozisyonlarda sabitlenmesinin yürüyüĢ parametreleri üzerine etkilerini araĢtırmak amacıyla planlandı. ÇalıĢmaya yaĢ ortalaması 25,94±4,48 yıl, vücut kütle indeksi ortalaması 25,66±4,23 kg/m² olan, 23'ü erkek (% 61), 15'i kadın (%39) toplam 38 sağlıklı birey katıldı. Bireylerin tamamı sağ dominant olup sağ üst ekstremitenin 4 farklı pozisyonda sabitlenmesine olanak sağlayan bir atel kullanıldı. Pozisyonlar; omuz eklemi addüksiyon ve 60° iç rotasyonda (P1), omuz eklemi addüksiyon ve 30° dıĢ rotasyonda (P2), omuz eklemi 30° abdüksiyon ve 60° dıĢ rotasyonda (P3) ve omuz eklemi 90° abdüksiyonda (P4) ve tüm pozisyonlarda dirsek eklemi 90° fleksiyonda, önkol ve el bileği nötralde olacak Ģekilde sabitlendi. Dört farklı atel pozisyonunda ve atelsiz olmak üzere toplam 5 pozisyonda, pozisyonların randomizasyonu ile bireyler 5 dk kendi hızlarında yürüdüler ve sonra GAITRite bilgisayarlı yürüyüĢ yolu ile değerlendirildiler. Bireylere yürüyüĢ analizi sonrası atelin uyumu ve rahatlığı ile anket uygulaması yapıldı. GAITRite ile adım uzunluğu, çift adım uzunluğu, adım geniĢliği, ayak açısı, tek bacak üzerinde durma süresi, yürüyüĢ hızı ve kadans değiĢkenleri elde edildi. Değerlendirme sonuçları karĢılaĢtırıldığında atelsiz yürüyüĢe göre tüm atel pozisyonlarında yürüyüĢ hızı, kadans ve adım uzunluklarının azaldığı; adım geniĢliği, tek bacak üzerinde durma süresi ve ayak açısının arttığı belirlendi (p<0,05). Pozisyonların her birinde bireylerin bilateral yürüyüĢ değiĢkenlerinin karĢılaĢtırılması sonucunda, özellikle P1, P2 ve P4'te yürüyüĢ asimetrisine ait bulgular elde edildi. ÇalıĢmamız, üst ekstremitenin herhangi bir pozisyonda sabitlenmesi ile kol salınımının kısıtlanmasının yürüyüĢü etkilediğini ve bu nedenle atel uygulanması gereken durumlarda klinik karar verme ve rehabilitasyon programının oluĢturulmasında yürüyüĢ parametrelerindeki değiĢimlerin dikkate alınması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Atel, YürüyüĢ Analizi, Kol Salınımı, Atel Pozisyonları