Düşünce tarihinde siyaset ve ahlak etkileşimi: Fârâbi örneği
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: CEREN YALDIZ
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): BİCAN ŞAHİN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Fârâbî düşünce tarihinde ahlak ve siyaset ilişkisine farklı biçimlerde yaklaşan pek çok görüşü uzlaştırarak yeni bir düşünce biçimi ortaya koymuştur. Bu doğrultuda Fârâbî felsefesi; Platon, Aristoteles, Yeni Platoncu felsefe ve İslam felsefesinin insan, varlık, mutluluk, bilgi, ahlak ve siyaset hakkındaki teorilerinin uyumuna dayanır. Fârâbî felsefesini bir bütün olarak incelediğimizde, Fârâbî'nin mutluluk temelinde felsefenin bütün kısımlarını kapsayan bir sistem oluşturduğunu görürüz. Bu sistem gerçek mutluluğu kavrama ve ona ulaşmayla ilgili problemleri varlık, bilgi, ahlak ve siyaset felsefesi, teoloji ve sosyoloji yardımıyla araştırmaya dayanır. Fârâbî felsefesinde ahlak ve siyaset mutluluğun elde edilmesini sağlayan araçlarla ilgilenen disiplinlerdir. Bu doğrultuda ahlaki ilkelere dayanan Erdemli Şehir en yüksek yönetim biçimidir. Çünkü mutluluk sadece bu şehirde elde edilebilir. Fârâbî'ye göre ideal siyaset erdemli bir yöneticinin önderliğiyle oluşur. Dolayısıyla siyaset ahlaki bir temele dayanmalıdır. Diğer taraftan Fârâbî'ye göre erdemleri ortaya çıkarmak ve erdemleri korumak siyaseti ilgilendiren konulardır. Yani siyaset ve ahlak Fârâbî felsefesinde mutluluğun imkanlarını araştıran ve bu amaçla birbirine kaynaklık eden iki disiplindir. Anahtar Sözcükler Ahlak, Siyaset, Fârâbî, Mutluluk, Etkileşim