Kronik stres uygulanan sıçanlarda intranazal oksitosinin santral etkisi ve vücut ağırlığı ile değişimi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoloji A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DENİZ ÖNAL
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): BİLGE PEHLİVANOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Fizyolojik, nörokimyasal ve davranışsal parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri parametreler üzerinde etkileri olan stres, stres sistemini uyararak besin alımını ve enerji tüketimini modüle eder. Giderek büyüyen bir halk sağlığı sorunu olan obezitenin gelişimi ve stres yanıtı üzerindeki etki mekanizmalarının aydınlatılması koruma ve başa çıkma yöntemlerinin belirlenmesi için yaşamsal öneme sahiptir. Anksiyolitik, anoreksijenik etkileri ve hipotalamustaki ortak payda olması nedeni ile oksitosinin bu kontrollerdeki rolü göz ardı edilemez. Kronik stres uygulanan hayvanlarda vücut ağırlığının stres yanıtına etkisini ve oksitosinin bu yanıtı nasıl etkilediğini araştırmak amacı ile kontrol ve yüksek yağlı diyetle (YYD) beslenerek şişmanlatılan sıçanlara (n=40) 5 gün süre ile soğuk hareketsizlik stresi uygulandı, her gruptaki hayvanların yarısına intranazal oksitosin verildi. Stres yanıtı serum ve tükürük kortizol düzeyleri ve yükseltilmiş artı labirent skorları ile değerlendirildi. Buna göre obez hayvanlarda stres yanıtı daha büyüktü ve oksitosinin anksiyolitik etkisi kontrol grubunda belirgin iken, obez grupta daha düşük olarak tespit edildi. Prefrontal korteks ve hipotalamusdaki oksitosin reseptör (OxtR) proteini düzeyleri western blot ile tayin edildi. Prefrontal korteksin OxtR proteini düzeyleri vücut ağırlığı veya ekzojen oksitosin uygulamasına göre değişmezken, hipotalamusdaki değerler beslenme çeşidi ile oksitosin uygulamasına göre değiştiği gözlenmiştir. Sonuç olarak, literatür kapsamında anksiyete azaltıcı etkileri bilinen oksitosin hormonunun periferik ve santral etkileri deneklerin beslenme çeşidine göre değişebilmektedir, buna, YYD ile beslenen deneklerde gelişen obezitenin de bir stres etkeni gibi davranarak oksitosinin anksiyolitik etkisini maskelemesi sebep olabilir. Bu sonuçlar oksitosin hormonunun santral etki mekanizmalarının aydınlatılmasının stresle başa çıkabilme ve gittikçe artan obezitenin bu sistemdeki rolü ve modülasyonu açısından önem taşımaktadır.