Sıçanlarda akut intraduodenal L-triptofan uygulamasına bağlı GLP-1 ve PYY salgısında kalsiyum algılayan reseptörlerin rolü
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoloji A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEVİM İPEK ACAR
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): ESİN İLERİ GÜREL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bir esansiyel aminoasit olan L-triptofan insülin düzeyini artırır ve yiyecek alımını azaltır. L-triptofan'ın bağırsaklardaki enteroendokrin L hücrelerinden glukagon benzeri peptit 1 (GLP-1) ve peptit YY (PYY) hormonlarının salgısına yol açtığı ve bu etkide kalsiyum algılayan reseptörlerin (CaSR) rol oynayabileceği düşünülmektedir. Bu çalışma ile sıçanlarda akut intraduodenal L-triptofan uygulamasının GLP-1 ve PYY düzeylerine olan etkisi ve bu etkide CaSR'lerin rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Erkek Wistar sıçanlar (n=21) L-triptofan, L-triptofan+CaSR antagonisti ve L-triptofan+çözücü gruplarına ayrıldı. Bütün solüsyonlar doğrudan bağırsaklara intraduodenal kateter ile verildi. İntraduodenal infüzyonlardan önce (0.dk) ve sonra (30, 60, ve 90. dk) plazma glukoz, L-triptofan, insülin, GLP-1 ve PYY ölçümleri için kuyruk veninden kan örnekleri alındı. Kan glukozu test stripleri ile ölçüldü. L-triptofan düzeyi HPLC ile ve GLP-1, PYY, insülin düzeyleri ELISA kitleri ile ölçüldü. 90 dakika boyunca elde edilen glukoz, insülin, GLP-1 ve PYY düzeyleri için eğri altında kalan alanlar hesaplandı. Tüm gruplarda plazma L-triptofan düzeyleri 30. dakikada en yüksek değerine ulaştı (P<0,05). Plazma insülin ve GLP-1 salınımı antagonist grubunda, diğer gruplara kıyasla daha düşüktü (P<0,05). PYY düzeyleri gruplar ve zamanlar arasında farklı değildi. Plazma glukoz düzeyi antagonist grubunda daha yüksek seyretmesine rağmen gruplar arasında anlamlı fark yoktu. Bu çalışma, L-triptofan'ın intestinal GLP-1 salınımına neden olduğunu ve bu etkide CaSR'lerin rol oynadığını göstermiştir. Sonuç olarak, L hücrelerinde bu yolakların hedeflenmesi GLP-1 salgısını artırmak için kullanılabilir, böylece diyabet ve obezite gibi hastalıkları önlemek ya da tedavi etmek için yeni yaklaşımlar geliştirmek mümkün olabilir