Dinamik yüklenen titanyum ve zirkonya implant dayanaklarının kantileverli sabit dental protezler altında kırılma dayanıklılıklarının değerlendirilmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Protetik Diş Tedavisi A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DUYGU KARASAN
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): RAGİBE ŞENAY CANAY
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Karasan, D,. Çiğneme Simülatörü ile Dinamik Yüklenen IPS e.max ve Titanyum Dayanaklar ile Desteklenen İki veya Üç Üyeli Kantileverlı Sabit Protetik Restorasyonların Kırılma Dayanıklılıkların Karşılaştırılması, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Protez (Diş) Programı Doktora Tezi, Ankara, 2014. Bu çalışmada çiğneme simülatörü ile dinamik yüklemeye maruz bırakılan kantilever uzantılı köprüler ile restore edilen zirkonya implant dayanaklarının güvenilirliklerinin test edilmesi ve destek implant sayısının kırılma dayanıklılığına etkisinin araştırılması amaçlandı. Dört farklı klinik senaryoyu simüle eden dört test grubu kullanıldı. Her grupta sekiz adet örnek vardı ve CAD/CAM teknolojisi kullanılarak örneklere uygun Cr-Co tam kontur restorasyonlar üretildi. Tüm örneklere çiğneme simülatörü ile dinamik yükleme uygulandıktan sonra kırılma dayanıklılığı için test edildi. 0.05'lik güven aralığında iki etkenli varyans analizi ve gruplar arası etkileşimi değerlendirmek için Tukey testi yapıldı. Dinamik yükleme sonrası hiç bir örnekte teknik veya mekanik başarısızlık gözlenmedi. Grupların ortalama kırılma dayanıklılıkları sırasıyla tek implantlı ve zirkonya dayanaklı grup için 226 N, iki implantlı ve zirkonya dayanaklı grup için 551 N, tek implantlı ve titanyum dayanaklı grup için 601 N ve iki implantlı ve titanyum dayanaklı grup için 664 N olarak belirlendi. Dayanak materyalinin kırılma dayanaklılığı üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Her iki dayanak materyali için de destek implant sayısının kırılma dayanaklılığı üzerindeki etkisi anlamlıydı. Her iki dayanak materyali için de kırılma dayanıklılığı değerleri oldukça yüksek olup anterior bölge okluzal kuvvetlerini karşılayabilecek sınırlar dahilindeydi. Bu laboratuvar çalışmasının sınırları dahilinde iki implant destekli kantilever uzantılı köprülerin, tek implant destekli restorasyonlara göre daha güvenle kullanılabileceği ve zirkonya dayanakların iki implant destekli kantileverlı köprülere dayanak olarak kullanılabileceği söylenebilmektedir