Akut miyeloid lösemi hastalarında idame tedavilerin sağkalım üzerine etkisi ve idame tedavilerin karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DENİZ ŞİMŞEK
Danışman: Ümit Yavuz Malkan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Akut myeloid lösemi (AML) hastalarına sağkalımı artırma amacıyla idame tedaviler verilmekle birlikte bu konuda literatürde veriler kısıtlıdır. Çalışmamızın amacı 2003-2023 yılları arasında kliniğimizde takip edilen AML hastalarının geriye dönük olarak incelenerek verilen idame kemoterapilerin genel sağkalım (OS) ve hastalıksız sağkalım (DFS) üzerine etkisini incelemektedir. Remisyona giren ancak AHKHN yapılamamış hastalarda, idame tedavi alan grubun ortanca genel sağkalım süresi, 1. ve 3. yıl genel sağkalım oranları, 1. yıl hastalıksız sağkalım oranı, ortanca hastalıksız sağkalım süresi idame tedavi almayan gruba göre daha yüksek bulunmuştur. Venetoklaks-Azasitidin, Azasitidin ve düşük doz ARA-C gibi idame protokollerinin, herhangi bir idame tedavi almayan hastalara kıyasla genel veya hastalıksız sağkalım süresi ile genel veya genel sağkalım oranları açısından anlamlı bir fark yaratmadığı belirlenmiştir. Remisyona giren ve AHKHN yapılmış hastalarda ise idame tedavi alan hasta grubu ile herhangi bir idame tedavi almayan hasta grubuna göre genel veya hastalıksız sağkalımda istatistiksel anlamlı bir fark bulunamamıştır. Farklı idame tedavi protokollerinin birbiriyle karşılaştırıldığı analizlerde, TAD idame protokolü belirgin üstünlük göstermiştir. TAD protokolü uygulanan hastalarda, diğer idame protokollerine kıyasla ortalama genel veya hastalıksız sağkalım süresi ve 1. ile 3. yıl genel veya hastalıksız sağkalım oranları anlamlı şekilde daha yüksek bulunmuştur. Yan etki profili açısından incelendiğinde, Azasitidin, düşük doz ARA-C, Venetoklaks-Azasitidin ve TAD protokolleri arasında kanama, enfeksiyon, mukozit, sekonder malignite gelişimi gibi komplikasyonlar açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bu sonuçlar, AHKHN yapılamamış AML hastalarında idame tedavi verilmesinin genel sağkalımı artırabileceğini ve özellikle TAD protokolünün hem sağkalım avantajı hem de yan etki profili bakımından öne çıktığını göstermektedir. Remisyona giren ve AHKHN yapılamayan hastalara TAD protokolü ile idame tedavi verilmesini önermekteyiz.