Klorheksidinin farklı adezivlerin dentine olan mikrogerilim bağlanma dayanıklılığına etkisinin in vitro ve in vivo olarak değerlendirilmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Restoratif Diş Tedavisi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZEREN GÜNAYDIN
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): AYŞE RÜYA YAZICI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu in vitro ve in vivo çalışmanın amacı; klorheksidinin (%2), başlangıç ve yaşlandırma sonrasında, etch&rinse (Adper Single Bond 2/SB) ve self-etch adezivlerin (Clearfil SE Bond/SE, Clearfil S3/S3, Adper Prompt-L-Pop/PLP), dentine olan mikrogerilim bağlanma dayanıklılığına etkisinin değerlendirilmesidir. Bu çalışmanın in vitro kısmı, 80 adet çekilmiş çürüksüz 3. molar diş, in vivo kısmı ise; 2 adet çekim endikasyonu konulmuş çürüksüz 3.molar dişi olan 40 gönüllü birey (80 diş) üzerinde gerçekleştirilmiştir. Dişlere Sınıf I kaviteler açılmıştır. İn vitro olarak dişler, adeziv sistemlere göre rastgele 4 gruba ayrılmış, her bir grup klorheksidin uygulanması (30 sn) ve uygulanmamasına (kontrol) göre 2 alt gruba, bağlanma dayanıklılık değerlerinin ölçüm zamanlarına göre de (başlangıç/5000 termal siklus) 2 alt gruba daha ayrılmıştır. İn vivo olarak hastalar adeziv sistemlere göre 4 gruba ayrılmış; her hastanın dişlerinden birine klorheksidin uygulanırken, diğerine uygulanmamış (kontrol) ve çekim zamanlarına göre hastalar (başlangıç/6 ay) 2 alt gruba ayrılmıştır. Universal bir kompozit rezin ile restore edilen dişlerden 1 mm2'lik çubuklar elde edilecek şekilde kesitler alınmış, her dişten rastgele seçilen 3 örneğe (n=15) universal bir test makinesi ile mikrogerilim bağlanma dayanıklılık testi uygulanmıştır (1mm/dk). Kırılma tipleri stereomikroskop, bağlanma arayüzleri ise SEM ile incelenmiştir. Bağlanma verileri ANOVA/Bonferroni ile test edilmiştir (p=0,05). Klorheksidin, tüm adeziv sistemlerin dentine olan başlangıç bağlanma değerlerini azaltırken (p 0.05); SB ve SE'nin bağlanma değerleri S3 ve PLP'den anlamlı olarak daha yüksektir(p<0.05). Klorheksidin uygulaması ile elde edilen in vitro ve in vivo dentin bağlanma değerleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır(p<0.05). Bu çalışmanın bulguları, klorheksidin uygulanması ile yaşlandırma sonrası dentine olan bağlanmanın arttırılabileceğini göstermektedir.