İnsülin kullanan ve kullanmayan tip II diyabetik hastalarda ayak bileği kassal motor aktivite, eklem pozisyon hissi ve dengenin incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, FİZİK TEDAVİ VE REHABİLİTASYON ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EVRİM IŞIL İLDİZ
Danışman: Zafer Erden
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:İldiz, E.I. İnsülin Kullanan ve Kullanmayan Tip II Diyabetik Hastalarda Ayak Bileği Kassal Motor Aktivite, Eklem Pozisyon Hissi ve Dengenin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2017. Bu çalışma insülin kullanan ve kullanmayan tip II diabetes mellituslu (DM) hastalarda kassal motor aktivite, eklem pozisyon hissi (EPH) ve dengenin incelenmesi amacıyla yapıldı. Çalışma 32 insülin kullanan (grup 1), 40 insülin kullanmayan (grup 2) tip II DM'li birey ve kontrol grubunu oluşturan 15 sağlıklı birey (grup 3) ile gerçekleştirildi. Tüm bireylerin demografik özellikleri kaydedildikten sonra, ayak sıcaklığı (infraruj termometre), bel çevresi (mezura), duyu (Semmes Weistein Monofilament-SWM), statik denge (tek bacak üzerinde durma), plantar basınç dağılımı (Harris and Beath Footprinting Mat), medial longitudinal ark (MLA) yüksekliği (Chippaux- Smirak İndex), ayak bileği eklem pozisyon hissi (EPH değerlendirme düzeneği), tibialis anterior kası motor aktivitesi (yüzeyel EMG), ayak/ayak bileği eklemi fonksiyonellik düzeyi (Maryland Foot Score), fiziksel aktivite düzeyi (International Physical Activity Questionnaire) ve nöropati (Nöropati Semptom Skoru) değerlendirmeleri yapıldı. Sonuçlar gruplar arasında karşılaştırıldığında DM'li bireylerin bel çevresi ölçümlerinin kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu saptandı (p 0,05). Plantar basınç dağılımında, sağ ayak 2. metatars başı, sağ ayak topuk ve sol ayak topuk basınç dağılımlarında ve ayak/ ayak bileği eklemi fonksiyonellik düzeyi değerlendirmesinde grup 1 ve 2 arasında fark bulunmazken (p> 0,05), DM'li bireylerin kontrol grubuna göre farklı değerler aldığı saptandı (p 0.05). Bu çalışmada yapılan değerlendirmeler doğrultusunda, insülin kullanan ve kullanmayan Tip II DM'li bireyler arasında anlamlı fark bulunmamakla beraber kontrol grubu ile Tip II DM'li bireyler arasında bazı değerlendirmelerde fark saptandı. Bu sonuçların FTR'de koruyucu yaklaşımların uygulanması ve FTR programlarının etkinliğinin arttırılması açısından değerli ve yol gösterici olacağı düşünüldü.