Obez adolesanların beslenme ve depresyon durumları arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beslenme ve Diyetetik A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NEBAHAT KESKİN
Danışman: Fatma Gülhan Samur
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Obezite ve depresyon adolesanların sağlığını olumsuz etkileyen ve geniş yaygınlığı olan halk sağlığı sorunlarıdır. Bu çalışma, sağlıklı ve obez adolesanların beslenme durumlarını, antropometrik ölçümlerini ve bazı biyokimyasal bulgularını karşılaştırarak, depresyon ve anksiyete oluşumunda yer alan olası diyetsel faktörler ile depresyon oluşumu arasındaki muhtemel ilişki incelenmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya Fatih Üniversitesi Hastanesi Diyet Polikliniğe Mart-Aralık 2013-2014 tarihleri arasında başvuran gönüllü 12-18 yaş grubu 68 adolesan (n=38 obez ve n=30 obez olmayan) katılmıştır. Bireylerin depresyon, anksiyete/kaygı durumu ve yaşam kalitelerinin karşılaştırılması amacıyla ölçekler uygunlanmış (Covaks Depresyon Ölçeği/CDÖ, Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri /STAI-1, STAI-2), Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği/ÇİYKÖ), 24 saatlik besin tüketimi, besin tüketim sıklığı ve bazı antropometrik ölçümleri ile beslenme durumları değerlendirilmiştir. Depresyon semptomları açısından obez ve obez olmayan adolesanlar arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Antropometrik ölçümlerle depresyon görülme durumu arasında istatistiksel olarak önemli olmayan doğrusal yönlü bir ilişki bulunmuştur (p>0,05). Adölesanlarda beden kütle indeksi (BKİ) ile depresyon semptomları arasında negatif yönlü önemli bir ilişki bulunmuştur (p 0,05), depresyonu olan grupta açlık kan şekeri, önemli oranda yüksek (p<0,05), serum D vitamini düzeyi ise düşük bulunmuştur (p<0,05). Bu çalışmanın sonucunda adolesanlarda obezite ile depresyon ve beslenme arasında ilişki olduğu gösterilmiştir. Adolesanlarda obezitenin önlenmesi ve tedavisinde, obezite ile depresyon, yeme davranış bozukluğu ve beslenme durumu arasındaki ilişkisinin değerlendirilmesi önemlidir.