Carl Schmitt'in insan anlayışı çerçevesinde siyasal kuramların antropolojik temelleri üzerine bir inceleme
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2010
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TOROS GÜNEŞ ESGÜN
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): ÇETİN TÜRKYILMAZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmanın amacı Carl Schmitt?in her siyasal kuramın kötümser bir antropolojiye dayanmak zorunda olduğu yönündeki görüşünün geçerliliğini tartışmaktır. Bunun yanında Schmitt?in kendi siyasal kuramının temelinde yatan insan anlayışı da ortaya konulmaya çalışılacaktır.Çalışmanın birinci bölümünde felsefe tarihindeki siyasal kuramların temelindeki antropolojik yaklaşımlar ele alınacaktır. Sırasıyla Platon, Aristoteles, Augustinus, Machiavelli, Hobbes ve Rousseau?nun insan ve siyaset anlayışları, tarihsel bir arka plan oluşturmak amacıyla anlatılacaktır.İkinci bölümde Carl Schmitt?in antropoloji ve siyaset ilişkisi üzerine düşüncelerine değinilecek, Schmitt?in 20. yüzyıl felsefesindeki konumu, çağına ve klasik felsefe geleneğine bakışı ele alınacaktır. Bu bölümde Schmitt?in siyasal kuramların temelinde yatan antropolojik inanç kabulleri (anthropologische Glaubensbekenntnisse) üzerinden siyasal kuramları değerlendirişi gösterilecektir. Schmitt?in tüm bir siyaset felsefesi tarihini antropolojilerine göre ?iyimser? ve ?kötümser? olarak ayırmasının ardındaki temel savlar gösterilmeye çalışılacaktır. Bu amaçla Schmitt?in başta Machiavelli, Rousseau ve Hobbes olmak üzere, tarihsel arka plan çerçevesinde ele aldığımız düşünürlerin insan ve siyaset anlayışlarına yönelik değerlendirilmeleri ortaya konulacaktır. Böylelikle her gerçek siyasal kuramın kötümser bir antropolojiye dayanması gerektiği savının ve siyaset felsefesi yerine siyasal teolojinin tercih edilmesinin temelleri belirlenecektir.Son bölümde ise Schmitt?in kendi siyasal kuramının altında yatan insan anlayışı ele alınacaktır. Bu bölümde öncelikle Schmitt?in insan anlayışının Plessner?in felsefi antropolojisiyle ilişkisi ortaya çıkarılarak dış-merkezli konumlanış kategorisinin Schmitt?in siyasal kuramı için oluşturduğu temel gösterilmeye çalışılacaktır. Bununyanında Schmitt?in 20. yüzyıl insanının içinde bulunduğu tinsel yokluk karşısında önerdiği, ayrım yapan ve mesafe koyan varlık olarak insan tasarımının başlıca özellikleri ortaya konulacaktır. Böylelikle Schmitt?in siyasal kuramının başat kavramı olan Siyasal Olan Kavramı ve dost-düşman ayrımının antropolojik temelleri gösterilecektir.Sonuç bölümünde Schmitt?in her gerçek siyasal kuramın kötümser bir antropolojiye dayanmak zorunda olduğu görüşünün açmazları ve güncel sonuçları gösterilmeye çalışılacaktır. İnsanın dost-düşman ayrımı yapmaya zorunlu bir varlık olduğu görüşü karşısında insanın bir olanaklar varlığı olduğu görüşü savunulacaktır.Anahtar Sözcükler: İnsan, Siyasal Olan, Antropolojik İnanç Kabulleri, Antropolojik İyimserlik ve Kötümserlik, Dış-merkezli Konumlanış, Dost-Düşman Ayrımı, Siyasal Teoloji, Siyasal Varoluşçuluk.