Bazal ganglia ve hipokampuse unilateral aav-aracılı alfa-sinükleinin enjeksiyonu ile oluşturulan parkinson hastalığı modelinin davranışsal ve patolojik olarak değerlendirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Farmakoloji A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEVGİ UĞUR MUTLUAY
Danışman: Banu Cahide Tel
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmamızda, Parkinson hastalığının motor ve motor dışı bulgularının incelenmesine yönelik bir hayvan modeli geliştirilmesi, alfa-sinüklein patolojisinin moleküler düzeyde incelenmesi amacıyla; substansiya nigra (SN), dentat girus (DG) ve bu yapıların her ikisine beraber, AAV-aracılı, tek taraflı alfa-sinüklein ve GFP enjeksiyonları gerçekleştirildi. İmmunoblotlamave immunohistokimya teknikleri ile alfa-sinüklein ve GFP'nin hedef yapılardaki ifadesi gösterildi. Alfa-sinükleinin, striatal ve hipokampal dokularda sinaptofizin kaybına yol açtığı, SN ve striatumda, tirozin hidroksilaz yoğunluğunun intakt hemisferde daha fazla, hipokampuste NeuN yoğunluğunun iki hemisferde de benzer olduğu gözlendi. Öğrenme ve bellek disfonksiyonun değerlendirildiği yeni nesne tanıma ve Morris su labirenti testlerinde gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamadı. Sükroz tercih testinde alfa-sinükleinin yalnız SN'ye enjeksiyonu ile hedoninin değişmediği, DG alfa-sinüklein enjeksiyonu ile arttığı gözlendi. Yükseltilmiş artı labirent testinde anksiyetinin, SN alfa-sinüklein grubunda artma, DG alfa-sinüklein grubunda azalma eğilimi gösterdiği, SN+DG alfa-sinüklein grubunda kontrol grubu ile benzer olduğu gözlendi. Silindir testinde tüm gruplarda motor asimetri gözlenirken, SN ve DG gruplarında kontrola göre istatistiksel anlamlılığa ulaşıldı. Açık alan testinde grupların lokomotor aktiviteleri benzer bulundu. Apomorfinle indüklenen lokomotor aktivite testinde bütün grupların lokomotor aktivitesi azalmakla beraber istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı. Apomorfinle indüklenen dönme testinde grupların hiçbirinde istatistiksel anlamlılıkta bir dönme davranışı gözlenmedi. Alfa-sinüklein aşırı ifadesinin sonucu yeterli nöron ölümü oluşturmamakla beraber sinaptik disfonksiyona neden olması dolayısıyla oluşturduğumuz bu model, iyi bir deneysel Parkinson modeli olmaya adaydır.