Parents’ awareness plays a crucial role in how digital game addiction affects children’s development in early childhood. For this reason, the study aimed to examine the relationship between digital game addiction tendency and digital parenting awareness in early childhood. Relational survey method was used among quantitative methods. The study group included 202 children between the ages of 4-6 and their parents. A personal information form, Digital Game Addiction Tendency Scale and Digital Parenting Awareness Scale were used to obtain the data. Correlation, t-test, and ANOVA were used to analyze the data. As a result of the study, it was determined that there was a significant relationship between the total score of preschool children's digital game addiction tendency and the sub-dimensions of the Digital Parenting Awareness Scale; negative modeling, digital neglect, efficient use, and protection from risks. It was determined that there was a difference according to gender in the conflict sub-dimension of the Digital Game Addiction Tendency Scale, while there was no difference according to gender in the digital game addiction tendency scale sub-dimensions of detachment from life, continuous playing and reflection on life. It was observed that there was no significant difference between the total score of children's digital game addiction tendency and their age. It was determined that the sub-dimensions of disconnection from life, conflict, and continuous playing, as well as the total digital game addiction tendency score had a statistically significant difference according to the duration of playing with digital tools. It is seen that when parents know how to use digital tools and what is objectionable, they can protect their children from the negativities of the digital world. Suggestions were given in line with the results obtained.
Erken çocukluk döneminde dijital oyun bağımlılığının çocukların gelişimi üzerindeki etkisinde, ebeveynlerin bu konudaki farkındalığı oldukça önemli bir yere sahiptir. Bu nedenle araştırmada, erken çocukluk döneminde dijital oyun bağımlılık eğilimi ile dijital ebeveynlik farkındalığı ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Nicel yöntemlerden ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Çalışma grubunda, 4-6 yaş aralığında 202 çocuk ve ebeveynleri yer almaktadır. Verilerin elde edilmesinde Kişisel bilgi formundan, Dijital Oyun Bağımlılık Eğilimi Ölçeği’nden ve Dijital Ebeveynlik Farkındalık Ölçeği’nden yararlanılmıştır. Verilerin analizinde korelasyon, t testi ve ANOVA kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, okul öncesi dönem çocukların dijital oyun bağımlılık eğilimi toplam puanı ile dijital ebeveynlik farkındalık ölçeği olumsuz model olma, dijital ihmal, verimli kullanım, risklerden koruma alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Çocukların dijital oyun bağımlılık eğilimi ölçeği çatışma alt boyutunda cinsiyete göre farklılığın olduğu, dijital oyun bağımlılık eğilimi ölçeği hayattan kopma, sürekli oynama ve hayata yansıma alt boyutlarında cinsiyete göre farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimi toplam puanı ile yaşı arasında anlamlı farklılığın olmadığı görülmüştür. Okul öncesi dönem çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimi hayattan kopma, çatışma, sürekli oynama alt boyutlarının ve toplam puanının dijital araçla oynama süresine göre istatiksel olarak anlamlı bir farklılığa sahip olduğu tespit edilmiştir. Ebeveynler dijital araçları nasıl kullanacağını ve nelerin sakıncalı olduğunu bildiklerinde, çocuklarını dijital dünyanın olumsuzluklarından koruyabilecekleri görülmektedir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda öneriler verilmiştir.
