Refah Devletinde Kamu Hizmetlerinin Dönüşümü: Kamu-Sivil Toplum Kuruluşu İş Birliğine Kuramsal Bir Bakış

Creative Commons License

çetin i.

Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, cilt.44, sa.Civil Society Special Issue, ss.112-130, 2026 (TRDizin)

Özet

Bu çalışmada, refah devletinin dönüşüm sürecinde sivil toplum kuruluşlarının (STK) kamu hizmetlerinin sunumundaki artan rolü teorik olarak incelenmektedir. Refah devletinin tarihsel gelişimi boyunca kamu hizmetleri uzun süre merkezi ve hiyerarşik yapılar aracılığıyla sunulmuştur. Ancak bu yapı, ekonomik, demografik ve idari değişimlerle yeniden şekillenmiştir. Bu dönüşüm, kamu hizmetlerinin yalnızca devlet tarafından değil, aynı zamanda çok aktörlü ve çok düzeyli yönetişim yapıları içinde de sunulmasını ön plana çıkarmıştır. Bu çerçevede kamu-STK iş birliği, söz konusu dönüşüm sürecinin temel yapılarından biri olarak ele alınmakta; STK’ların kamu hizmetlerinin tasarımı, uygulanması ve değerlendirilmesindeki rolü değerlendirilmektedir. Literatür, kamu-STK iş birliğinin kamu hizmetlerinde verimlilik, katılım ve hesap verebilirlik açısından önemli fırsatlar sunduğunu, ancak aynı zamanda yapısal sınırlamalar ve yönetsel gerilimler de yarattığını göstermektedir. Bu bağlamda çalışma, kamu-STK iş birliğini çok katmanlı ve dinamik bir yönetişim alanı olarak ele almakta ve bu iş birliklerinin başarısının uygun kurumsal düzenlemelere ve açık hesap verebilirlik mekanizmalarına bağlı olduğunu vurgulamaktadır.
This study theoretically examines the increasing role of civil society organizations (CSOs) in the delivery of public services during the transformation of the welfare state. Historically, public services were managed through centralized and hierarchical structures. However, this structure has been reshaped by economic, demographic, and administrative changes. This transformation has highlighted the need for public services to be delivered not only by the state but also within multi-actor and multi-level governance arrangements. In this context, the study considers cooperation between public institutions and civil society organizations as one of the fundamental structures of this process and evaluates the role of CSOs in the design, implementation, and evaluation of public services. The literature indicates that cooperation between public institutions and CSOs offers important opportunities for efficiency, participation, and accountability in public services, while also generating structural limitations and governance tensions. Within this framework, the study approaches public-CSO cooperation as a multi-layered and dynamic governance field and emphasizes that the success of such arrangements depends on appropriate institutional design and clear accountability mechanisms.