The documents to be annexed to the concordat application are listed in article 286 of the Enforcement and Bankruptcy Law. One of these documents is the audit report that provides reasonable assurance that the proposal in the preliminary concordat project will be realized. The details of the preparation of this report are further regulated by The Regulation on the Documents to be Annexed to the Concordat Application. With the amendments made by Laws No. 7101 and 7155, the function of the audit report providing reasonable assurance in the systematic of the concordat is determined as contributing to the protection of the balance of interests between the creditor and the debtor. It is envisaged that the report will fulfill this function by preventing concordat applications that are not likely to succeed at the beginning of the process and by creating a financial basis for the temporary respite decision. However, in practice, it is experienced that the audit report providing reasonable assurance is far from fulfilling its expected function. In this study, the functionality of the audit report providing reasonable assurance will be examined from a critical perspective, and suggestions will be made for the report to fulfill its expected function and contribute to the better execution of the concordat process.
Konkordato başvurusunda bulunacak borçlunun talebine eklemesi gereken belgeler İcra ve İflas Kanunu’nun 286’ncı maddesinde sayılmıştır. Bu belgelerden konkordato ön projesinde yer alan teklifin gerçekleşeceği hususunda makul güvence veren denetim raporunun esasları Konkordato Talebine Eklenecek Belgeler Hakkında Yönetmelik’te düzenlenmiştir. 7101 ve 7155 sayılı Kanunlarla hükümleri yeniden düzenlenen konkordato kurumunun sistematiğinde makul güvence veren denetim raporuna alacaklı ve borçlu arasındaki menfaat dengesinin korunmasına katkı sunma işlevi yüklenmiştir. Raporun bu işlevini, başarı ihtimali olmayan konkordato taleplerini daha sürecin başında engellemek ve geçici mühlet kararına finansal dayanak oluşturmak suretiyle yerine getirmesi öngörülmüştür. Ancak uygulamada makul güvence veren denetim raporunun, mevcut düzenlemeler ışığında kendisinden beklenen işlevi yerine getirmekten uzak olduğu tecrübe edilmektedir. Çalışmada makul güvence veren denetim raporunun işlevselliği eleştirel bir bakış açısıyla ele alınacak, raporun kendisinden beklenen işlevini yerine getirmesi ve konkordato kurumunun daha sağlıklı işlemesine katkı sunmasına yönelik öneriler getirilecektir.
