Kamu Yönetimi Perspektifinden Sessiz İstifa Literatürünün Bibliyometrik Analizi

Creative Commons License

YILMAZ R. K., AYDIN M. D.

Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (Online), cilt.28, sa.2, ss.851-876, 2026 (TRDizin)

Özet

Sessiz istifa, Covid-19 pandemisi sonrası dönemde çalışma hayatının en tartışmalı konularından biridir. Ancak konuya ilişkin akademik çalışmalarda kamu sektörünün kendine has yapısal özelliklerini doğrudan merkeze alan çalışmaların görece sınırlı kalması, bu davranışın kamudaki görünümünün mevcut teorik çerçeveyle ne derece örtüştüğü sorusunu gündeme getirmektedir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı; sessiz istifa kavramına yönelik akademik literatürün yapısını, gelişim seyrini ve odaklandığı temaları, Web of Science (WoS) Core Collection veri tabanından elde edilen 159 yayın üzerinden bibliyometrik analiz yöntemiyle kamu yönetimi perspektifinden haritalandırmaktır. Çalışmanın bulguları, literatürün 2022 yılından başlayarak hızla genişlediğini ancak çalışmaların ağırlıklı olarak genel “Yönetim/Yönetim Bilimleri” kategorisinde toplandığını, müstakil bir kategori olmasına rağmen “Kamu Yönetimi”nin kullanılmadığını göstermektedir. Literatürün yoğunluk haritasında kamuya özgü kavramlara rastlanmaması, çalışmalarda kamu-özel yönetim farkını dikkate alan bir bakışın bulunmadığını ortaya koymaktadır. Bu durum, çalışmalarda örneklem grubu olarak en fazla seçilen ve kamuda da görev yapan hemşirelerin ve öğretmenlerin, kamu görevlisi kimliğinden ziyade mesleki rolleriyle ele alındığını göstermektedir. Kamu-özel yönetim arasındaki temel farklılıklar, sessiz istifa kavramının sektörel bağlama göre yeniden tanımlanması gerekliliğini doğurmakta ve kendine özgü özellikleri olan bir sessiz istifa türünün varlığını doğrulamaktadır. Çalışma, kamuya özgü dinamiklerle karakterize edilen bu özgün davranış kalıbının, literatürde “Kamusal Sessiz İstifa” adı altında ayrı bir tipoloji olarak konumlandırılması gerektiğini savunmaktadır.
Quiet quitting is one of the most controversial topics of work-life in the post-COVID-19 pandemic era. However, the relative scarcity of academic research directly centering on the public sector’s unique structural characteristics raises the question of how well this behavior's public manifestation aligns with the current theoretical framework. Therefore, this study aims to map the structure, developmental trajectory, and focal themes of academic literature on quiet quitting from a public administration perspective through a bibliometric analysis of 159 publications obtained from the Web of Science (WoS) Core Collection database. Findings show that while the literature expanded rapidly from 2022, studies predominantly cluster under the general “Management/Management Sciences” category, and despite being an independent category, “Public Administration” remains unutilized. The absence of public-specific concepts in the literature's density map reveals that a perspective considering the public-private management distinction is lacking in the studies. This demonstrates that nurses and teachers—the most frequently selected sample groups who also serve in the public sector—are addressed through their professional roles rather than their identities as public servants. Fundamental differences between public and private management necessitate redefining quiet quitting according to the sectoral context and validate the existence of a unique type of quiet quitting. The study argues that this unique behavioral pattern, characterized by public-specific dynamics, should be positioned as a separate typology in the literature under the term “Public Quiet Quitting.”