Romatoid Artrit Hastalarında Biyolojik Tedavilerin İnterstisyel Akciğer Hastalığı Üzerine Etkisi
25. Ulusal Romatoloji Kongresi, Antalya, Türkiye, 12 - 16 Kasım 2025, ss.271, (Tam Metin Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
- Basıldığı Şehir: Antalya
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.271
- Hacettepe Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Romatoid artrit (RA), eklem dışı tutulumlar arasında mortalite ve morbiditenin önemli bir nedeni olan interstisyel akciğer hastalığı (İAH) ile komplike olabilmektedir. Biyolojik hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaçların (bDMARDs) RA ilişkili İAH gelişimindeki veya progresyonundaki rolü halen tartışmalıdır. Bu çalışmada, merkezimizde bDMARD tedavisi alan RA hastalarında, farklı biyolojik ajanların yeni İAH gelişimine veya mevcut İAH'nin progresyonuna olan etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, Hacettepe University Biologic Registry (HUR-BIO) sistemine kayıt edilen ve en az bir bDMARD tedavisi almış 2843 RA hastası dahil edildi. Bu kohort içerisinden, tedavi öncesi ve sonrası dönemde toraks bilgisayarlı tomografi (BT) tetkiki olan 95 hasta nihai analiz grubunu oluşturdu (Şekil 1). Hastaların demografik verileri, hastalık özellikleri, kullandıkları bDMARD türleri ve tedavi süreleri incelendi. İAH varlığı ve progresyonu toraks BT ile belirlendi. Bulgular: Analiz edilen 95 hastanın %82,1'i (n=78) kadın olup, yaş ortalaması 65,2±9,3 yıl idi. Hastaların %56,8'inin (n=54) rituximab, %47,3'ünün (n=45) anti TNF, %17,8'inin (n=17) abatacept, %15,7'sinin (n=15) JAK inhibitörü, %12,6'sının (n=12) tocilizumab ile tedavi öyküsü mevcuttu. Tedavi öncesinde çekilen toraks BT'lerde, 22 hastada (%23,2) İAH saptandı. Tedavi öncesinde İAH bulunan hastaların 7'sinde (%31,8) medyan 59,5 ay (IQR 19,2-107 ay) takip süresinde radyolojik progresyon gözlendi. Progresyon izlenen 7 hastanın aldıkları son tedaviler incelendiğinde; 3 hastanın rituksimab, 1 hastanın tofasitinib, 1 hastanın tosilizumab, 1 hastanın adalimumab ve 1 hastanın etanersept kullandığı görüldü. Başlangıçta İAH olmayan 73 hastanın medyan 37 ay (IQR 21- 95,5 ay) takibinde ise yeni İAH gelişimi saptanmadı (%0). Sonuç: Romatoid artrit nedeni ile bDMARD tedavisi alan ve başlangıçta İAH olmayan hastaların medyan 37 ay (IQR 21-95,5 ay) takibinde İAH gelişimi olmaması bDMARD tedavilerin bu hasta grubunda göreceli olarak güvenilir seçenekler olabileceğini düşündürmekle birlikte daha büyük ölçekli, prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır. Tedavi seçimi yapılırken akciğer tutulumu riskinin göz önünde bulundurulması ve hastaların bu açıdan yakın takibi önemlidir.