This research aims to trace the healing power of art through a group of works by the Baroque female artist Artemisia Gentileschi. In the oral or written tradition, the gods, who are the subjects of mythological stories, especially with their love and kidnapping of women, and the lives of unwilling women forced to live, have been frequently narrated in everyday life. Looking beyond this narrative pattern, the young Artemisia is the subject of a sexual assault that happened to a real/ ordinary/mortal person in the art life in the 17th century and can be traced from the records. When the artist’s life story is analyzed, it is seen that she continued her life in different cities after the trial. In this study, we will try to reveal the “healing power of art” based on a group of her works instead of all her works. Although the term was coined in the 20th century, Artemisia found a way to heal herself through art.
Bu araştırma, sanatın iyileştirici gücünü, Barok dönem kadın sanatçı Artemisia Gentileschi’nin bir grup eseri üzerinden takip etmeyi amaçlamaktadır. Sözlü ya da yazılı gelenekte mitoloji öykülerinin öznesi olarak özellikle aşkları, kadın kaçırma olayları ile zihinlere yerleşen tanrılar ile isteksiz kadınların mecbur bırakıldıkları yaşamlarıyla dolu aktarımlar gündelik yaşantının içinde sıklıkla anlatılmıştır. Bu anlatım örgüsü dışına bakıldığında, 17. yüzyılda sanat hayatında gerçek/ sıradan/ ölümlü birinin başına gelen ve kayıtlardan izlenebilen bir cinsel saldırının öznesidir genç Artemisia. Sanatçının yaşam öyküsü incelendiğinde davanın ardından yaşamına farklı kentlerde devam ettiği görülmektedir. Bu araştırmada ise bütün eserleri yerine, sadece bir grup eserinden yola çıkarak “sanatın iyileştirici gücü “ ortaya konulmaya çalışılacaktır. Terim 20. yüzyılda kullanılmaya başlansa da Artemisia kendini sanatla iyileştirmenin yolunu bulmuştur.