Research Information System
Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, vol.2, pp.905-963, 2025 (TRDizin)
Intervention in cases before the International Court of Justice (ICJ) is
governed by Articles 62 and 63 of the ICJ Statute. These two distinct methods of
intervention differ significantly in their underlying principles, historical development,
legal characteristics, conditions, and the purposes they serve.
Article 63, often referred to as “special intervention” and the subject of a separate
study, grants the right to states party to a multilateral international treaty -who are not
directly involved in a dispute over the interpretation or application of that treaty- to
present their views on the interpretation of the treaty provisions before the Court. On the
other hand, Article 62 allows third states, which consider themselves to have a legal
interest in the outcome of a case before the Court, to intervene either as parties or in a
non-party capacity.
This article, which should be read in conjunction with our discussion on the
intervention method under Article 63, focuses on the intervention procedure outlined in
Article 62, commonly known as “general intervention”. It examines the historical
development, legal characteristics, functions, and outcomes of this intervention method,
while assessing the evolving practice of interventions under Article 62, with reference
to current cases before the Court.
Müdahillik kurumu, Uluslararası Adalet Divanı (UAD) Statüsü‟nün 62. ve 63.
maddeleri tarafından düzenlenmekte ve bu maddelerin öngördüğü iki farklı müdahillik
yöntemi, varlık sebepleri, tarihsel geliĢimleri, hukukî nitelikleri, öngördükleri Ģartlar ve
hizmet ettikleri amaçlar bakımından birbirinden farklı özellikler arz etmektedir. “Hususî müdahillik” olarak adlandırılan ve b r d ğer çalıĢmamızın konusunu teĢk l
eden 63. madde müdah ll ğ çok taraflı b r uluslararası andlaĢmanın uygulanması ve
yorumlanmasına iliĢkin uyuĢmazlıklarda, uyuĢmazlığın doğrudan tarafı olmayan ancak
andlaĢmanın tarafı olan devletlerin andlaĢma hükümlerinin ne Ģekilde yorumlanması
gerektiğine iliĢkin tutumlarını Divan‟a iletme haklarını güvence altına alırken, 62.
madde, Divan önünde görülmekte olan bir davada verilecek karardan etkilenebilecek
nitelikte bir hukukî menfaati olduğunu düĢünen üçüncü devletlerin davaya, taraf olarak
veya taraf olmadan, müdahil olabilmelerine imkân sağlamaktadır.
Elinizdeki makale 62. maddenin öngördüğü ve “genel müdahillik” olarak
adlandırılan müdahillik yöntemine hasredilmiĢtir. 63. maddenin öngördüğü müdahillik
yöntemine iliĢkin çalıĢmamızla birlikte okunmasında fayda bulunan bu makale, 62.
maddede düzenlenen müdahillik yönteminin tarihsel geliĢimini, hukukî özelliklerini,
iĢlev ve sonuçlarını, baĢvuru koĢullarını ve öngördüğü sonuçları incelemekte ve
halihazırda Divan önünde görülmekte olan davalara bu madde temelinde yapılan
müdahillik baĢvuruları ıĢığında geliĢen uygulamayı değerlendirmektedir.