This study retrospectively examined 623 incidents of violence against healthcare workers that were officially reported between 2022 and 2023 at Ankara Bilkent City Hospital, one of the largest healthcare complexes in Türkiye. The study aims to illuminate the spatial, temporal, and occupational patterns of workplace violence within city hospitals by analyzing the phenomenon through an epidemiological approach grounded in institutional data. Data were obtained from the hospital’s White Code reporting system using a full-count method and were analyzed through descriptive statistical techniques. The findings indicate that 91% of the incidents involved verbal violence, while 9% consisted of physical or combined forms. Violence was observed most frequently in emergency departments and was predominantly perpetrated by patients’ relatives; female employees were more often exposed to verbal assaults, whereas male employees experienced higher levels of physical violence. Key triggering factors included dissatisfaction with treatment processes, long waiting times, and communication deficiencies. The results further show that excessive patient load, staff shortages, and managerial pressure heighten the risk of violence. Positioned within the multidisciplinary and large-scale structure of city hospitals, this study represents one of the pioneering quantitative analyses examining the organizational dynamics of workplace violence in this healthcare model and aims to provide evidence-based insights for risk-oriented planning and the development of preventive policies in healthcare services.
Bu araştırmada, Türkiye’nin en büyük sağlık komplekslerinden biri olan Ankara Bilkent Şehir Hastanesi’nde 2022–2023 yılları arasında resmi kayıtlara geçen 623 sağlık çalışanına yönelik şiddet vakası retrospektif olarak incelenmiştir. Çalışma sağlıkta şiddet olgusunu epidemiyolojik bir yaklaşımla kurumsal veri temelli biçimde analiz ederek şehir hastanelerindeki riskin mekânsal, zamansal ve mesleki örüntülerini görünür kılmayı amaçlamaktadır. Veriler hastanenin Beyaz Kod kayıtlarından tam sayım yöntemiyle elde edilmiş ve betimsel istatistiksel analizlerle değerlendirilmiştir. Bulgular, şiddet olaylarının %91’inin sözel, %9’unun ise fiziksel veya karma nitelikte olduğunu göstermektedir. Şiddetin en sık acil servislerde ortaya çıktığı ve çoğunlukla hasta yakınları tarafından uygulandığı; kadın çalışanların daha çok sözel, erkek çalışanların ise fiziksel şiddete maruz kaldığı belirlenmiştir. Şiddeti tetikleyici unsurlar arasında tedavi memnuniyetsizliği, bekleme süreleri ve iletişim yetersizlikleri öne çıkmaktadır. Bulgular yüksek hasta yoğunluğu, personel yetersizliği ve yönetsel baskının şiddet riskini artırdığını göstermektedir. Araştırma şehir hastaneleri modelinin çok disiplinli ve geniş ölçekli yapısı içinde sağlıkta şiddet olgusunun örgütsel dinamiklerini nicel verilerle inceleyen öncü çalışmalardan biri olup sağlık hizmetlerinde risk temelli planlama ve koruyucu politika geliştirme süreçlerine katkı sunmayı hedeflemektedir.
