Comparison of Jaw Functional Limitations and Oral Health-Related Quality of Life in Masticatory Muscle Disorder and Disc Displacement Patients
ADO Klinik Bilimler Dergisi (online), vol.15, no.1, pp.9-16, 2026 (TRDizin)
- Publication Type: Article / Article
- Volume: 15 Issue: 1
- Publication Date: 2026
- Doi Number: 10.54617/adoklinikbilimler.1818618
- Journal Name: ADO Klinik Bilimler Dergisi (online)
- Journal Indexes: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Page Numbers: pp.9-16
- Hacettepe University Affiliated: Yes
Abstract
Aim: This study compared jaw functional limitations and oral health-related quality of life in patients with Masticatory Muscles Disorder (MMD) and Internal Derangement (DD) using the Jaw Functional Limitation Scale (JFLS-20) and the Oral Health Impact Profile-14 (OHIP-14). It also investigated the reliability of these scales within each patient group. Materials and Methods: A total of 70 patients, 35 with MMD and 35 with DD, were included. Diagnoses were established based on the Research Diagnostic Criteria for Temporomandibular Disorders and clinical examination. JFLS-20 and OHIP-14 were administered to assess functional limitations and oral healthrelated quality of life. Statistical analyses were performed using independent t-tests and Pearson correlation. Results: The DD group exhibited significantly higher JFLS-20 scores (p<0.001), indicating greater functional limitations. Similarly, OHIP-14 scores were significantly higher in DD patients (p=0.003), reflecting a greater impact on quality of life. JFLS- 20 demonstrated higher reliability in the DD group (α=0.915), whereas OHIP-14 showed higher reliability in the MMD group (α=0.862). No significant correlation was found between JFLS-20 and OHIP-14 in either group. Conclusions: DD patients experience more severe functional impairments and quality-of-life reductions than MMD patients. The differing reliability of JFLS-20 and OHIP-14 suggests that structural dysfunctions primarily impact function. On the other hand, myofascial pain is more closely associated with psychosocial distress. While the JFLS-20 may be more suitable for evaluating functional impairment in DD patients, the OHIP-14 may better capture the broader impact of MMD, emphasizing the importance of individualized treatment approaches.
Amaç: Bu çalışmada, Çiğneme Kasları Bozukluğu (Masticatory Muscle Disorder, MMD) ve Disk Deplasmanı / İç Düzen Bozukluğu (Disc Displacement, DD) olan hastalarda çene fonksiyon kısıtlılıkları ve ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesi, Çene Fonksiyonel Kısıtlılık Ölçeği-20 (Jaw Functional Limitation Scale-20, JFLS-20) ve Ağız Sağlığı Etki Profili-14 (Oral Health Impact Profile-14, OHIP-14) kullanılarak karşılaştırılmıştır. Ayrıca bu ölçeklerin her bir hasta grubundaki güvenirliği incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 35’i MMD, 35’i DD olmak üzere toplam 70 hasta dahil edilmiştir. Tanılar, Temporomandibular Bozukluklar için Araştırma Tanı Kriterleri ve klinik muayene bulgularına göre konulmuştur. Fonksiyonel kısıtlılıkları ve ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesini değerlendirmek için JFLS-20 ve OHIP-14 ölçekleri uygulanmıştır. İstatistiksel analizler bağımsız örneklem t-testi ve Pearson korelasyon analizi ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular: DD grubunda JFLS-20 skorları anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.001) ve bu durum daha fazla fonksiyonel kısıtlılığa işaret etmektedir. Benzer şekilde, OHIP-14 skorları da DD hastalarında anlamlı derecede yüksek saptanmıştır (p=0.003). JFLS-20, DD grubunda (α=0.915), OHIP-14 ise MMD grubunda daha yüksek iç güvenirlik göstermiştir (α=0.862). Her iki grupta da JFLS-20 ve OHIP-14 skorları arasında anlamlı bir korelasyon saptanmamıştır. Sonuçlar: DD hastaları, MMD hastalarına kıyasla daha şiddetli fonksiyonel kısıtlılıklar ve daha belirgin yaşam kalitesi kayıpları yaşamaktadır. JFLS-20 ve OHIP-14’ün farklı güvenirlik düzeyleri, yapısal disfonksiyonların öncelikle fonksiyonel parametreleri etkilediğini, miyofasiyal ağrının ise daha çok psikososyal sıkıntı ile ilişkili olduğunu düşündürmektedir. JFLS-20, DD hastalarında fonksiyonel bozuklukların değerlendirilmesi için daha uygun görünürken, OHIP-14 MMD’nin daha geniş kapsamlı etkilerini yakalamada daha duyarlı olabilir ve bireyselleştirilmiş tedavi yaklaşımlarının önemini vurgulamaktadır.