TÜRKÇEYİ İKİNCİ DİL OLARAK ÖĞRETENLERİN 21. YÜZYIL ÖĞRETEN BECERİLERİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ

satılmış S., KURUDAYIOGLU M.

Uluslararası Türkçe Öğretimi Araştırmaları Dergisi (UTÖAD) (Online), cilt.6, sa.2, ss.278-297, 2026 (TRDizin)

Özet

Bilginin hızlı üretimi ve geniş kitlelere yayılmasıyla dünya sınırları ortadan kalkmaya başlamıştır. Bu gelişme, bireylerin bir yandan değişim ve dönüşümlerin beraberinde getirdiği becerilere ayak uydurmalarını bir yandan da yeni bir dil öğrenmelerini gerekli kılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkçeyi ikinci dil olarak öğretenlerin 21. yüzyıl öğreten becerileri çerçevesinde görüşlerinin incelenmesidir. Nitel araştırma yaklaşımıyla desenlenmiş çalışmada, yöntem olarak durum çalışması ve birinci türden veri toplama aracı olan yarı-yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Bu tekniğin gerekliliği olan yarı yapılandırılmış görüşme soruları hazırlanmış, uzman görüşleri sonrasında son şekli verilmiştir. Araştırmanın örneklemini amaçlı örnekleme yöntemlerinden olan kolay ulaşılabilir örnekleme yoluyla seçilen devlet üniversitelerinin ve özel üniversitelerin Türkçe Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezinde 2024-2025 eğitim-öğretim yılının bahar döneminde görev yapan 10 öğretim görevlisinden oluşturmaktadır. Gerçekleştirilen mülakatlar ses kayıt cihazına kaydedilerek metin hâline getirilmiş ve bulgular tablolar hâlinde sunulmuştur. Verilerin analizinde ise betimsel analiz ve içerik analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda ikinci dil olarak Türkçe öğreticilerinin teknolojik beceriler (özellikle dijital araçlar ve yapay zekâ kullanımı), iş birliği ve eleştirel düşünme gibi alanlarda güçlü bir temel sergilediği; etkili iletişim, kültürel farkındalık, problem çözme ve esneklik/adaptasyon gibi becerilerde daha zayıf rol aldığı, hayat boyu öğrenmeye açık olsalar da özellikle öğreticilerin mesleki gelişim süreçlerinde teknoloji kullanımını artırmaya yönelik ihtiyaçlarının ön planda olduğunu, 21. yüzyıl becerilerine daha fazla odaklanılması ve öğretmenlerin sınıf içi uygulamalarda farklı zekâ türlerine hitap eden yöntemleri benimsemesi gerektiği ortaya konulmuştur. Araştırmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda ise Türkçeyi ikinci dil olarak öğreten öğreticilere yönelik çeşitli öneriler geliştirilmiştir.
With the rapid production and dissemination of information to large audiences, the boundaries of the world have begun to disappear. This development requires individuals to keep pace with the skills brought about by change and transformation on the one hand, and to learn a new language on the other. The aim of this study is to examine the views of those who teach Turkish as a second language within the framework of 21st-century teaching skills. Designed using a qualitative research approach, the study employed a case study was employed as the methodology. The semi-structured interview technique which is a primary data collection tool. The semi- structured interview questions required for this technique were prepared and finalised following consultation with experts. The sample consists of 10 teachers working at Turkish Language Teaching Application and Research Centers of state and private universities, selected using convenience sampling, one of the purposeful sampling methods. selected using convenience sampling, one of the purposeful sampling methods. During the spring semester of the 2024-2025 academic year. The interviews were recorded, transcribed, and analyzed using descriptive and content analysis, with the findings presented in tables. Descriptive analysis and content analysis were utilised in the analysis of the data. The results show that instructors of Turkish as a second language demonstrate a strong foundation in digital competencies (especially digital tools and artificial intelligence), collaboration, and critical thinking; but were weaker in skills such as effective communication, cultural awareness, problem-solving and flexibility/adaptability; although they were open to lifelong learning, the need to increase the use of technology, particularly in teachers’ professional development processes, was highlighted; it was also established that there is a need to focus more on 21st-century skills and for teachers to adopt methods that cater to different types of intelligence in their classroom practices.