Emerging technologies bring many different alternatives for instructional environments. These practices, which are becoming more common with the usage of mobile technologies, can contribute to the development of information society skills, such as multiple perspectives and collaboration, as well as increasing diversity and effectiveness in teaching and learning processes. At this point, new technologies are becoming important components in the process of teacher education both to provide a transformation based on knowledge society skills and to give teacher candidates the usage skills of new technologies in their classroom activities. With this view, this study focuses on the awareness of the instructors working in the faculty of education on the new technologies and their thoughts on using these technologies in teacher education. The research was carried out in a qualitative pattern. Participants are 25 members from the faculty of education of three public universities in Turkey. The data were collected by using a semi-structured form developed by the researchers and analyzed with the content analysis method. According to the results, the main awareness sources of instructors about new technologies are national media, social environment, and academic papers. The meanings attributed to the relationship between education and technology are as follows; technology is supportive, identifier, or integrative. Almost all of them agree that technology will be useful for education in general, teacher training in particular. In order to achieve these benefits, the instructors emphasize the understanding of blending the technology with all the dynamics of the faculty, beyond the idea of just providing infrastructure and giving the effective usage responsibility to the instructor.
Güncel teknolojiler öğretim ortamları için pek çok farklı alternatifi de beraberinde getirmektedir.Mobil teknolojilerle birlikte daha da yaygınlaşan bu uygulamalar; öğretme-öğrenme süreçlerindeçeşitlilik ve etkililiği arttırmanın yanı sıra, çoklu bakış açıları ve nitelikli ortaklaşalık becerileri gibibilgi toplumu yetilerinin gelişimine de katkı sağlayabilmektedir. Dolayısıyla, öğretmen eğitimisürecinde de gerek bilgi toplumu becerileri ekseninde bir yenileşme sağlamak gerekse öğretmenadaylarına sınıf içi süreçlerde yeni teknolojileri işe koşmaya dönük beceriler kazandırmak içinönemli bileşenler haline gelmektedir. Araştırma bu bakışla, eğitim fakültelerinde görev yapmaktaolan öğretim üyelerinin yeni teknolojilere ilişkin farkındalıkları ve bunlardan öğretmeneğitiminde yararlanmaya ilişkin düşüncelerine odaklanmaktadır. Nitel bir desende yürütülenaraştırmanın verileri Türkiye’de üç devlet üniversitesinin eğitim fakültelerinde görev yapmaktaolan 25 katılımcıdan, araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış bir “Öğretim ÜyesiGörüşme Formu” aracılığıyla elde edilmiş ve içerik analizleriyle çözümlenmiştir. Araştırmanınsonuçlarına göre, eğitim fakültesi öğretim üyelerinin yeni teknolojilere ilişkin farkındalıklarınınüç temel yapıtaşı medya, sosyal çevre ve akademik kaynaklardır. Eğitim-teknoloji ilişkisineyükledikleri anlamlar ise teknolojinin tamamlayıcı, tanımlayıcı ya da bütünleştirici olduğubiçimindedir. Hemen tümü teknolojinin genelde eğitim, özelde öğretmen yetiştirme süreçleri içinyararlı olacağı konusunda birleşmektedir. Ancak bu yararları elde edebilmek için teknolojikullanımında sadece altyapı sağlayan ve sorumluluğu öğretim elemanına bırakan bir düşünceninötesinde yeniliklerin fakültenin tüm dinamikleriyle harmanlandığı bir anlayış üzerindedurmaktadırlar.
