Türkiye Klinikleri Diş Hekimliği Bilimleri Dergisi, vol.11, no.2, pp.65-74, 2025 (TRDizin)
Restoratif diş hekimliğinde güncel yaklaşımlar, yalnızca sert doku kayıplarının telafisini değil,
aynı zamanda biyolojik dokuların korunması ve restorasyon sonrasında oluşabilecek olumsuz biyolojik
etkilerin en aza indirilmesini hedeflemektedir. Bu kapsamda geliştirilen biyoaktif restoratif materyaller,
çevre dokularla etkileşime geçerek restorasyonun ötesinde biyolojik katkılar sunma potansiyeline sahiptir.
Özellikle pulpaya yakın uygulamalarda, bu materyallerin mikroçevre koşullarını iyileştirerek pulpal
dokunun fizyolojik yanıtlarını modüle edebileceği bildirilmektedir. Bu derlemede, restoratif diş
tedavisi uygulamalarında kullanılan biyoaktif restoratif materyallerin biyolojik etkileri literatür temelli
olarak incelenmiştir. Materyallerin biyouyumluluğu, sitotoksisite düzeyi, antibakteriyel potansiyeli, iyon
salımı ve çevresel koşulları modüle etme kapasiteleri; in vitro ve klinik çalışmalardan elde edilen veriler
doğrultusunda değerlendirilmiştir. Farklı güncel biyoaktif restoratif materyallerin pulpa ile etkileşimleri,
biyolojik etki mekanizmaları üzerinden karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Elde edilen bulgular,
materyal seçiminin yalnızca fiziksel değil, biyolojik parametrelere göre de planlanması gerektiğini ortaya
koymaktadır.