“Misak-ı Maarif (The Oath of Education)”, which was created by İsmail Safa in line with Mustafa Kemal's directives and opinions on education and which is an explanation of the educational policies of the Early Republican period, aimed to raise generations that accepted and embraced the new regime and the new state through the goals of raising nationalist, populist and republican generations by expanding primary education and increasing the literacy rate. Within this framework, two important areas were preferred in order to create the conditions in which the reforms and the new regime could survive: Primary education and public education. In order to close the shortage of schools and teachers and to meet the need for rural teachers, instructor courses and village teacher schools were opened to expand primary education, and the necessary financial resources were provided by allocating a high share of the budget to primary education. Primary education programs and textbooks played important roles in the construction process of the republic, especially History/Revolutionary History and Civics/Civil Knowledge for Citizens courses were considered as regime narrative areas not only for primary education but also for secondary education and universities. An important goal of the Early Republican period was to eliminate illiteracy by eliminating the literacy problem. For this purpose, great importance was attached to public education, and efforts were made to convey to adults the dynamics of the Republic, especially the revolutions and the dynamics of the new Turkey through the writing revolution, the opening of Millet Mektepleri (National Schools) and non-formal education practices such as Halkevleri (People’s Houses). Because the destruction of the traditional feudal structures seen in imperial Turkey and the raising of generations with free minds, free consciences and free wisdom were among the goals that could only be achieved through education. For the realization of these goals, practices such as lectures given at the People's Houses, utilizing the power of new propaganda techniques such as painting, cinema and plays, and rewriting the basic works of folk literature in order to integrate them into the new regime and social structure stand out. It should be noted that in the regions where problems were observed in the adoption of the regime in the Early Republican period and where movements against the state were intense, there were striking common denominators such as the lack of schools and teachers, the inability to solve the literacy problem, and the fact that nearly 80% of school- age children could not benefit from education. To the extent that the Republic was able to solve the problem of education, it was able to create an area where it could live, take root and bear fruit, but in regions where the problems of teachers, schools and schooling were intense and literacy levels were low, this area was narrowed as much as possible.
İsmail Safa’nın Mustafa Kemal’in eğitime yönelik direktifleri ve kanaatleri doğrultusunda oluşturduğu ve Erken Cumhuriyet Dönemi eğitim politikalarının bir izahı olan Misak-ı Maarif, ilköğretimi yaygınlaştırarak, okuma yazma oranını artırarak esasında Milliyetçi, halkçı ve cumhuriyetçi nesiller yetiştirmek hedefleri üzerinden yeni rejimi ve yeni devleti kabullenen ve benimseyen kuşaklar yetiştirmeyi hedef almıştır. Bu çerçevede yapılan inkılâpların ve yeni rejimin yaşayabileceği koşulları oluşturmak adına iki önemli alan tercih edilmiştir: İlköğretim ve halk eğitimi. Okul ve öğretmen açığının kapatılması, kırsal kesim öğretmen ihtiyacının giderilmesi için eğitmen kursları ve köy öğretmen okulları açılarak ilköğretim yaygınlaştırılmaya çalışılmış, ihtiyaç duyulan maddi kaynaklar bütçeden ilköğretime yüksek bir payın ayrılmasıyla sağlanmıştır. İlköğretim programları ve ders kitapları cumhuriyetin inşa sürecinde önemli roller oynamış özellikle Tarih/İnkılap Tarihi ve Yurt Bilgisi/Vatandaş İçin Medeni Bilgiler dersleri sadece ilköğretimde değil ortaöğretim ve üniversiteler için de rejim anlatım alanı olarak değerlendirilmiştir. Erken Cumhuriyet döneminin önemli hedefi okuryazar sorununun ortadan kaldırılarak cehaletin giderilmesi olmuştur. Bu amaçla halk eğitimine büyük bir önem verilmiş, yazı devrimi, Millet Mekteplerinin açılması ve Halkevleri gibi yaygın eğitim uygulamaları ile yetişkinlere Cumhuriyet başta olmak üzere devrimler ve yeni Türkiye’nin dinamiklerinin aktarılmasına gayret edilmiştir. Zira imparatorluk Türkiye’sinde görülen geleneksel feodal yapıların yıkılması, fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesillerin yetiştirilmesi ancak eğitim yoluyla ulaşılabilecek hedeflerdendir. Bu amaçların gerçekleşmesine yönelik olarak Halkevleri bünyesinde verilen konferanslar, resim, sinema ve piyes gibi yeni propaganda tekniklerinin gücünden faydalanılma yoluna gidilmesi, halk edebiyatının temel eserleri yeni rejime ve toplumsal yapıya entegre hale getirmek için yeniden kaleme alınması gibi uygulamalar öne çıkmaktadır. Belirtilmelidir ki, Erken Cumhuriyet döneminde rejimin benimsenmesinde sorunların görüldüğü ve devlete yönelik hareketlerin yoğun olarak yaşandığı bölgelerde okul ve öğretmen yokluğu, okur yazarlık sorununun çözümlenememesi, okul çağındaki çocukların %80’e yakın bir oranda eğitimden faydalanamaması gibi dikkat çeken ortak paydalar bulunmaktadır. Cumhuriyet eğitim sorununu çözebildiği oranda yaşayabileceği, kök salıp meyve verebileceği bir alan yaratabilmiş öğretmen, okul ve okullaşma sorunlarının yoğun okur yazar seviyesinin düşük olduğu bölgelerde bu alanın olabildiğince daraldığı görülmektedir.
