Comparison of seropositive and seronegative rheumatoid arthritis patients using or about to be initiated with biological DMARDS


ozsoy z., DAGLIOGLU S. A. G., Ayan G., uzun g. s., EKİCİ M., Ünaldı E., ...More

Ulusal Romatoloji Dergisi, vol.17, no.1, pp.53-59, 2025 (Peer-Reviewed Journal) identifier

Abstract

Objective: Rheumatoid arthritis (RA) is an inflammatory, autoimmune systemic disease. This study aimed to compare the demographic, clinical characteristics, treatment choices, and treatment responses of seronegative (SN) and seropositive (SP) RA patients who were receiving or newly started biological treatment. Methods: The files and records of patients registered with Hacettepe University Biological Database with RA diagnosis who were planned to use biological disease-modifying antirheumatic drugs (b-DMARDs) between 2010-2024 were scanned. RA patients were divided into two groups as SPRA and SNRA. Demographic characteristics, disease duration, bDMARD use follow-up period, comorbidities, RA extra-articular findings, visual analog scale (VAS) global, VAS pain, VAS fatigue, Health Assessment Questionnaire-Disability index were recorded for RA patients included in the study. Results: Two thousand five hundred and fifty-nine patients were included in the study. Median age of the patients was 55 years and 2034 of them were female. 75% of the patients were SPRA, 25% were SNRA. Although the DAS-28 score did not create a statistically significant difference when compared between the two groups, the rate of patients with low disease activity was higher in the seronegative group, while the rate of patients with moderate and high disease activity was higher in the SPRA group. When patients were evaluated according to the disease activity score (DAS-28) disease activity score after b-DMARD treatment, the proportion of patients who achieved remission or low disease activity was higher in the seronegative group. Among extra-articular findings, the frequency of interstitial lung disease and sicca symptoms were higher in the SPRA group. Conclusion: SPRA and SNRA can be considered as two separate subtypes of RA with differences in clinical features, extra-articular involvement findings, disease activities, treatment choices and treatment responses.
Amaç: Romatoid artrit (RA) etiyolojisi net olarak bilinmeyen, dünya nüfusunun %0,5-1’ini etkileyen enflamatuvar, otoimmün sistemik bir hastalıktır. Bu çalışmada biyolojik tedavi alan veya yeni başlanan seronegatif (SN) ve seropozitif (SP) RA hastalarının demografik, klinik özelliklerinin, tedavi seçimlerinin ve tedaviye yanıtlarının karşılaştırılması hedeflenmiştir. Yöntem: 2010-2024 tarihleri arasında biyolojik hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaçlar (b-DMARD) kullanması planlanan ve kullanan RA tanılı Hacettepe Üniversitesi Biyolojik Veri Tabanı’na kayıtlı hastanın dosyaları ve kayıtları otomasyon sisteminden tarandı. RA hastaları SPRA ve SNRA olarak iki gruba ayrıldı. Çalışmaya dahil edilen RA hastalarının demografik özellikleri, hastalık süresi, b-DMARD kullanım takip süresi, komorbiditeleri, RA ekstraartiküler bulguları, fomatoid faktör ve anti-siklik sitrulinlenmiş peptid antikoru sonuçları, biyolojik tedavi başlangıcı ve kontrollerde hastalık aktivasyon ölçümleri, görsel analog ölçek (GAÖ) global, GAÖ ağrı, GAÖ yorgunluk, Sağlık Değerlendirme Anketi-Engellilik indeksine kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya 2.559 hasta dahil edildi. Hastaların yaş ortanca değeri 55 idi ve 2.034’ü kadındı. Hastalık süresi ortanca değeri 14 yıldı. Hastaların %75’i SPRA, %25’i SNRA idi. Hastalık aktivite skoru (DAS-28), iki grup arasında karşılaştırıldığında istatistiksel anlamlı fark oluşturmasa da düşük hastalık aktivitesinde olan hasta oranı SNRA grupta daha fazla iken, SPRA grupta ise orta ve yüksek hastalık aktivitesindeki hasta oranı daha fazlaydı. B-DMARD tedavisi sonrası hastalar DAS-28 hastalık aktivite skoruna göre değerlendirildiğinde remisyon veya düşük hastalık aktivitesine ulaşan hasta oranı SNRA grupta, orta ve yüksek hastalık aktivitesinde kalan hasta oranı SPRA grupta istatistiksel anlamlı fark oluşturmasa da daha fazla idi. Ekstraartiküler bulgulardan interstisyel akciğer hastalığı sıklığı ve sikka semptomları SPRA grupta daha fazla idi. Sonuç: SPRA ve SNRA klinik özellikleri, ekstraartiküler tutulum bulguları, hastalık aktiviteleri, tedavi seçimleri ve tedavi yanıtları farklılıklar gösteren RA’nın iki ayrı alt tipi olarak düşünülebilir.