Uzaktan Eğitim Programlarında Üniversite Öğrencilerinin Eş Zamanlı Sanal Sınıf Ortamlarını Kullanım Niyetlerinin İncelenmesi


Özkök G. A.

Cukurova University Faculty of Education Journal, cilt.49, ss.895-937, 2020 (Hakemli Üniversite Dergisi)

  • Cilt numarası: 49 Konu: 2
  • Basım Tarihi: 2020
  • Doi Numarası: 10.14812/cufej.755147
  • Dergi Adı: Cukurova University Faculty of Education Journal
  • Sayfa Sayıları: ss.895-937

Özet

Bu çalışmanın amacı, öğrencilerin eş zamanlı sanal sınıf kullanma eğilimlerine etki eden değişkenleri ve bu değişkenler arasındaki nedensel ilişkileri incelemektir. Bu amaçla Kang ve Shin (2015) tarafından geliştirilen Eş Zamanlı Sanal Sınıf Kabul Ölçeği (E-SSKÖ) Türkçeye uyarlanarak test edilmiştir. Araştırmada Eş Zamanlı Sanal Sınıf Kabul Modeli (E-SSKM) kuramsal temel olarak ele alınmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, bir devlet üniversitesinin çeşitli bölümlerinde öğrenim gören 1. sınıf öğrencileri (n=310) oluşturmaktadır. Kurulan hipotetik model yapısal eşitlik modeli ile sınanmıştır. Araştırma bulguları E-SSKM temel alınarak kurgulanan hipotetik modeli doğrulamıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin eş zamanlı sanal sınıf kullanım niyetinin, özyeterlilik, yapılandırılmış ders içeriği, öznel norm, sistem erişilebilirliği, yarar algısı, kullanım kolaylığı algısı değişkenlerince doğrudan veya dolaylı olarak açıklanabildiği ve ortaya çıkan modelin geçerli, güvenilir ve iyi bir uyum sağladığı görülmüştür. Araştırma modelinin hedef değişkeni durumundaki davranışsal niyette görülen varyans değişiminin %77’si kullanım kolaylığı algısı ve yarar algısı tarafından açıklanabilmiştir. Öz-yeterlilik ve öznel norm değişkenleri, yarar algısı değişkeninde görülen varyans değişimin %82’sini açıklamıştır. Dışsal değişkenler ise, kullanım kolaylığı algısı değişkeninde görülen varyans değişiminin %73’ünü açıklamaktadır.

The aim of this study is to investigate the variables affecting the tendency of the students to use the synchronous virtual classroom and to analyze the causal relations between these variables. For this purpose the Synchronous Virtual Classroom Acceptance Scale which was developed by Kang and Shin (2015) was adapted to Turkish and tested in this study. Synchronous Virtual Classroom Acceptance Model was used as theoretical background. The study group consists of the prospective teachers (n=310) studying at various departments of a state university. The hypothetical model was tested with the structural equation modeling. Research findings confirmed the hypothetical model based on Synchronous Virtual Classroom Acceptance Model. The findings showed that the students’ intention to use the synchronous virtual classroom could be explained directly or indirectly by self-efficacy, systematic lecture content, subjective norm, system accessibility, perceived usefulness, and perceived ease of use and the resultant model produced a valid, reliable and good fit. 77% of the variance observed in behavioural intention explained by perceived usefulness and perceived ease of use. Self-efficacy and subjective norm explained about 82% of the variance observed in the perceived usefulness. 73% of the variance seen in perceived ease of use explained by all exogenous variables.