This study examines how marine environmental policies are addressed within the global climate regime and assesses the impact of United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) Conference of the Parties (COP), CMP, and CMA decisions on these policies. The marine environment is among the ecosystems most affected by climate change, making international policy decisions crucial in mitigating its impacts. The paper evaluates the historical development of the global climate regime and marine environmental policies, their consideration within the UNFCCC and related agreements, and the role of COP decisions in shaping marine policy. Additionally, the study analyzes Kyoto Protocol (CMP decisions) and Paris Agreement (CMA decisions) frameworks to understand their influence on marine ecosystems. To provide a structured analysis, the study categorizes UNFCCC decisions into distinct thematic areas: reducing carbon emissions from maritime transport, resilience of small island states, coastal protection and planning, conservation of marine biodiversity, prevention of sea-level rise, sustainability of fisheries and aquaculture, prevention of acidification, and development of blue carbon processes. Findings indicate that awareness of the role of oceans and seas in climate policy has increased significantly over the past two decades. While COP decisions now increasingly address marine environmental concerns, their binding nature and effectiveness remain limited. CMP decisions, under the Kyoto Protocol, have shown minimal engagement with marine environmental policies, whereas CMA decisions post-Paris Agreement display a stronger emphasis on these issues. In conclusion, UNFCCC and related conference decisions are playing a growing role in shaping marine environmental policies. However, there is a need for stronger integration of marine ecosystems within climate policies, with binding commitments and implementation mechanisms. The study suggests that future UN climate regime discussions should further emphasize marine ecosystems to ensure their protection and sustainability in the face of climate change.
Bu çalışma, küresel iklim rejimi kapsamında denizel çevre politikalarının nasıl ele alındığını ve BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (BMİDÇS) taraflar konferansları (COP, CMP ve CMA) kararlarının bu politikalar üzerindeki etkisini incelemektedir. Denizel çevre, iklim değişikliğinin etkilerini en yoğun şekilde hisseden ekosistemlerden biridir ve bu bağlamda uluslararası politika kararlarının bu ekosistemlere yönelik etkileri büyük bir önem taşımaktadır. Makale, küresel iklim rejimi ve denizel çevre politikalarının tarihsel gelişimi, BMİDÇS ve bağlı anlaşmalar çerçevesinde değerlendirilmesi, COP kararlarının analizi ve denizel çevre politikalarıyla ilişkisini ele almaktadır. Ayrıca, Kyoto Protokolü (CMP kararları) ve Paris Anlaşması (CMA kararları) kapsamında alınan kararların denizel ekosistemlere etkisi de incelenmektedir. Çalışma, küresel iklim rejiminin okyanus ve denizlere olan etkisini anlamak amacıyla BMİDÇS tarafından alınan kararları belirli kategorilere ayırmakta ve sınıflandırmaktadır. Bunlar arasında deniz taşımacılığında karbon emisyonlarının azaltılması, küçük ada devletlerinin dirençliliği, deniz kıyılarının korunması ve planlanması, denizel biyoçeşitliliğin korunması, deniz su seviyesindeki yükselmenin önlenmesi, balıkçılık ve su ürünleri yetiştiriciliğinin sürdürülebilirliği, asidifikasyonun engellenmesi ve mavi karbon süreçlerinin geliştirilmesi gibi temel alanlar yer almaktadır. Makalenin bulguları, son yirmi yılda okyanus ve denizlerin iklim politikaları içindeki rolünün arttığını göstermektedir. COP kararlarında denizel çevre konuları giderek daha fazla yer almakta, ancak bu kararların bağlayıcılığının ve etkinliğinin sınırlı olduğu belirtilmektedir. Kyoto Protokolü kapsamındaki CMP kararlarında denizel çevre konularına yeterince odaklanılmadığı görülürken, Paris Anlaşması sonrasında CMA kararlarında bu konulara daha fazla vurgu yapıldığı saptanmıştır. Sonuç olarak, BMİDÇS ve bağlı konferans kararlarının denizel çevre politikaları üzerindeki etkisi giderek artmaktadır. Ancak, deniz ekosistemleri ve iklim politikaları arasındaki ilişkinin daha fazla vurgulanması, denizel çevreyi koruyacak bağlayıcı kararların alınması ve uygulamaya geçirilmesi gerekmektedir. Makale, gelecekteki BM iklim rejimi toplantılarında denizel ekosistemlere ilişkin kararların daha çok yer alabilmesi için politika yapıcılara önerilerde bulunmaktadır.
