Since Ancient Greece, the state has been the most important actor of political theories in the world. Until the modern era, thinkers have been influenced by the country and period they lived in while forming their theories on the state, and they have drawn ideal state types for the preservation and survival of the existence of the state thay belong to. Turks on the other hand, have always regarded the state as powerful and noble, and even prioritised its survival above all else, so much so that they considired their own existence to be dependent on the state. As a matter of fact, in the Ottomans, the tolerance policy applied during the conquests and the fratricide applied to prevent the fight fort he throne were always done for the sake of survival. However, with the 19th century, when the Ottoman Empire began to collapse, survival became a concern. At his point, modernisation was seen as tool for survival and was implemented with a sense of urgency to save the state as soon as possible. The concern for survival, which was passed on from the late Ottoman Empire to the Republic, was constantly reproduced against internal and external threats, especially in Turkish nationalism, and was used in the Cold War period against communism, since the 80s against terrorism and reactionary threats, and finally in the 15 July coup attempt. In our study, the pragmatic use of the corcern for survival to influence voter behaviour in the 2019 local government elections will be analysed within the framework of the discourses of politicians.
Antik Yunan’dan beri devlet dünyada siyaset kuramlarının en mühim aktörü olagelmiştir. Düşünürler modern çağa kadar devlete ilişkin teorilerini oluştururlarken yaşadıkları ülke ve dönemin tesiri altına kalmış ve mensubu oldukları devletin varlığının muhafazası ve bekası için ideal devlet tipleri çizmişlerdir. Türkler ise devleti her daim güçlü ve âli olarak görmüşler ve dahi bekasını her şeyin üstünde tutmuşlar, hatta öyle ki kendi mevcudiyetlerini devletle kaim görmüşlerdir. Nitekim Osmanlılarda fetihlerde uygulanan hoşgörü politikası ve taht kavgasını önlemek için uygulanan kardeş katli hep beka için yapılmıştır. Ancak Osmanlıların yıkılışa geçtiği 19’uncu yüzyılla birlikte beka bir kaygı halini almıştır. Bu noktada modernleşme beka için bir araç olarak görülmüş ve devletin bir an önce kurtarılması için aciliyetçi bir ruh haliyle uygulanmıştır. Geç Osmanlı’dan Cumhuriyet’e intikal eden beka kaygısı hususiyetle Türk milliyetçiliğinde iç ve dış tehditlere karşı sürekli yeniden üretilmiş, soğuk savaş döneminde komünizm, 80’lerden itibaren ise terör ve irtica tehditleri, son olarak 15 Temmuz darbe girişiminde kullanılmıştır. Çalışmamızda beka kaygısının 2019 mahalli idareler seçimlerinde seçmen davranışını etkilemek için pragmatik manada kullanımı siyasilerin söylemleri çerçevesinde irdelenecektir.
