Understanding the relationship of alexithymia with eating disorders is significant because alexithymia is a risk factor for eating disorders. The importance of the Mediterranean diet has been rising because it provides a sustainable eating model. This study aims to examine alexithymia in the light of eating disorders and adherence to a Mediterranean diet. The study was carried out online in March-June 2022 via social networks. The population of the study consists of 501 adults (72,6% females) aged 18-65. The questionnaires administered to the participants included the REZZY Eating Disorder Scale, Eating Attitude Test (EAT-26), Mediterranean Diet Adherence Scale (MEDAS), and Toronto Alexithymia Scale (TAS-20). Participants at risk for an eating disorder were more likely to have scores in the borderline or clinically significant range with respect to alexithymia compared to participants who were not at risk for an eating disorder. The frequency of alexithymia increased as adherence to a Mediterranean diet decreased and MEDAS scores were higher among individuals who were not alexithymic. It is foreseen that adherence to Mediterranean diet can cause positive effects on psychiatric disorders, and people are suggested to adhere to the Mediterranean diet. Moreover, it is thought that alexithymia and eating disorders might be related to each other.
Duyguları ifade edecek kelimelerin yokluğu anlamına gelen aleksitiminin düzensiz yeme ve yeme bozuklukları için risk faktörü olması sebebiyle, aralarındaki ilişkiyi anlamak önemlidir. Akdeniz diyetinin ise sürdürülebilir beslenme modeline uyum sağlaması ve ülkemiz için en uygun beslenme modellerinden birini oluşturması nedeni ile önemi giderek artmaktadır. Bu çalışma, prevalansı giderek artan psikiyatrik bozukluklardan biri olan alkesitimi ile yeme bozuklukları arasındaki ilişkiyi, Akdeniz diyetine uyum bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Veriler Mart- Haziran 2022 tarihleri arasında sosyal ağlar aracılığıyla online olarak yürütülmüştür. Çalışma popülasyonu 18-65 yaş arası yetişkin bireylerden oluşturmaktadır. Katılımcılara uygulanan ankette REZZY yeme bozuklukları ölçeği, yeme tutum testi (YTT-26), Akdeniz diyeti bağlılık ölçeği (MEDAS) ve Toronto aleksitimi ölçeği (TAS- 20) bulunmaktadır. Analizlerde p<0,05 için anlamlı kabul edilmiştir. Çalışmaya katılan bireylerin 137’si erkek, 364’ü kadındır. Yeme bozukluğu açısından risk altında olan bireylerin anlamlı düzeyde sınırda aleksitimik ya da aleksitimik olduğu, risksiz olan bireylerin ise normal olduğu tespit edilmiştir. Akdeniz diyetine uyum azaldıkça aleksitimi olma sıklığının arttığı, MEDAS skorunun aleksitimi açısından normal bireylerde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Çalışmamızda Akdeniz diyetine bağlılığı düşük bireylerin aleksitimik olma olasılığının daha yüksek olduğu ve yeme bozuklukları ile aleksitimi arasında pozitif bir ilişki olduğu saptanmıştır.
