KRONİK BOYUN AĞRISI OLAN KİŞİLERDE SANAL GERÇEKLİK UYGULAMALARININ ETKİNLİĞİNİN İNCELENMESİ
Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Fakültesi, Türkiye
Tez Danışmanı: Nezire Köse
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Bu çalışma
kronik boyun ağrısı olan kişilerde sanal gerçeklik uygulamasının etkinliğinin
incelenmesi amacıyla planlandı. Çalışmaya nörolojik defisiti bulunmayan ve en az 3
aydır boyun ağrısı devam eden 34 hasta dahil edildi. Hastalar basit randomizasyon
yöntemiyle motor kontrol egzersizlerine ek olarak sanal gerçeklik uygulayan grup
(SG grubu) (n=17) ve motor kontrol egzersizleri grubu (kontrol grubu) (n=17) olmak
üzere 2 gruba ayrıldı. Her iki gruptaki hastalar haftada 3 gün ve toplamda 6 hafta
tedavi programı aldı. Çalışmaya katılan tüm bireylerin, ağrı seviyesi, ağrı eşiği,
eklem hareket açıklığı (EHA), eklem pozisyon hissi (EPH), kas performansı, postür,
denge, özür seviyesi, anksiyete/depresyon, kinezyofobi ve yaşam kalitesi tedavi
öncesinde ve sonrasında toplam 2 kez değerlendirildi. Çalışma sonrasında da tüm
bireyler 1 aylık süreyle takip edilerek egzersiz sürdürülebilirliği belirlendi. Her iki
grubun da tedavi sonrasında ağrı şiddeti, ağrı eşiği, EHA, EPH, kas performansı,
postür, dengenin bazı parametrelerinde, fonksiyonel limitasyon, kinezyofobi ve
yaşam kalitesi açısından gelişim gösterdiği bulunurken (p<0,05); servikal lordoz
açısında (postür) ve dengenin bazı parametrelerinde gelişim göstermediği saptandı
(p>0,05). SG grubu, C1-C2 ve C5-C6 ağrı eşiği, EPH, dengenin vestibüler komponenti,
anksiyete/depresyon ve kinezyofobi açısından daha etkiliyken, kontrol grubu postür
açısından daha etkiliydi (p<0,05). SG grubunun, bir aylık takip süresi içinde egzersiz
yaptıkları gün sayıları daha fazlaydı (p<0,05). Bu sonuçlar, SG’nin motor kontrol
egzersizlerine ek olarak uygulanmasının ağrının, fonksiyonel limitasyonların,
anksiyete/depresyonun ve kinezyofobinin azaltılması, EPH ve dengenin vestibüler
komponentinin geliştirilmesinde ve egzersiz sürdürülebilirliği açısından daha etkili
olabileceğini, SG’nin kronik boyun ağrılı bireylerde tedavi programına ek olarak
kullanılabileceğini gösterdi.