Stanislavski Sistemi’xxnden hareketle Derviş Zaim’xxin Devir, Balık ve Rüya filmleri özelinde sinema oyunculuğu


Dr. Öğr. Üyesi BARBAROS ANDİÇ

Tez Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Maltepe Üniversitesi, Enstitüler, İletişim Bilimleri, Türkiye

Tez Danışmanı: Selahattin Yıldız

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Özet:

İnsanın oynama güdüsünden kaynaklandığı düşüncesiyle insanlık tarihi kadar gerilere götürülebilecek olan oyunculuk sanatı, bu zaman zarfında kendine ait bir dil oluşturmuş ve günümüze kadar gelmiştir. Ancak önceki yüzyılda sinema sanatının ortaya çıkışıyla birlikte onunla kurduğu organik bağ ile tüm geleneğini ve biriktirdiklerini bir kenara bırakarak daha önce eşi görülmemiş bir kırılmaya maruz kalmıştır. Sahne üzerinde gerçeğin kurgusal bir modelini oluştururken kullandığı içsel mekanizmanın anlatım araçlarıyla olan ilişkisinin biçemi, kamera karşısına geçince paradoksal bir değişime uğramıştır. Sinemanın gerçeği oluştururken hedeflediği fotografik gerçeklik anlayışına göre kendine has öz-biçim ilişkisini yeniden kurgulayarak sahne için gerekli olan anlayışlara taban tabana zıt yeni biçemler üretmek zorunda kalmıştır. Yirminci yüzyılda "sistem oyunculuğu" kuramıyla kendine ait tanımlı bir alan ortaya koyan sahne oyunculuğu, sinemadaki varoluşuyla birlikte, kendi iç çelişkisinden doğan ve bu çalışmada tespit edilmiş bulunan "mekanik oyunculuk" ve "model oyunculuk" yöntemlerine evirilmiştir.