Spontan ve uyarılmış göz kırpma ve sakkadik göz hareketlerinin kesintili nöronal süreç hipotezine uygunluğu
Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Nörolojik Bilimler ve Psikiyatri Enstitüsü, Prevantif ve Epidemiyolojik A.B.D., Türkiye
Tez Danışmanı: Mehmet Demirci
Tezin Onay Tarihi: 2008
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Temuçin, ÇM. Spontan ve uyarılmıs göz kırpma ve sakkadik göz hareketlerinin
kesintili nöronal süreç hipotezine uygunlugu. HACETTEPE Üniversitesi Saglık
Bilimleri Enstitüsü Nörolektrofizyoloji Programı Doktora Tezi, Ankara, 2008.
Elektrofizyolojik çalısmalardan elde edilen bazı bulgular algının kesintili oldugu
hipotezini desteklemektedir. Buna karsın algının sürekli oldugu düsüncesine karsıt
gelistirilen kesintili nöronal örneklem (KÖ) hipotezi, arastırmalarda uygun analiz
yöntemlerinin ve deneysel paradigmaların seçilmemesi nedeniyle, halen güçlü
kanıtlarla desteklenememistir. Diger yandan, sakkadik göz hareketleri ve göz
kırpmalar sırasında, retinal hücrelerin fiziksel girdilerindeki önemli degisikliklere
karsın, dıs dünyanın görsel temsilindeki süreklilik kesintiye ugramamaktadır. Bugüne
degin, bu olgu genellikle, maskeleme gibi periferik veya süpresyon gibi santral
mekanizmalar ile açıklanmıstır. Algısal islemlerin durumu ile alfa ritminin fazı
arasındaki iliski de iyi bilinen diger bir olgudur. Kesintili örneklem hipotezi ile bu
olgular birlestirildiginde, bu göz hareketleri sırasında görsel girdide olusan
bozulmalarının, örneklem isleminin gerçeklesmedigi belli anlara ve alfanın belli bir
fazına denk getiriliyor olması alternatif bir hipotez olabilir. Bu çalısmada, çesitli
elektrofizyolojik ve sinyal analiz yöntemleri ve uygun deneysel paradigmalar
kullanılarak, KÖ hipotezinin, görsel algı süreçlerindeki geçerliligi arastırılmıstır.
Spontan ve istemli göz kırpma ve göz hareketleri, deneyleri ve bunlara eslik eden
EEG kayıtları elde edilerek, bu verilerin analizi yapılmıstır. Analiz için kompleks
demodülasyona dayalı bir algoritma gelistirilmistir. Analizde temel olarak bu göz
hareketlerinin, algısal belli bir ana denk düsecek sekilde, alfa ritminin hep aynı
fazında gerçeklesme olasılıgı incelenmistir. Göz kapama ve sakkadik hareketlerin
hemen öncesindeki ve sonrasındaki EEG aktivitesinin analizi ile, bu eylemler ile
EEG alfa fazı arasında anlamlı bir iliski bulunamamıstır. Gelistirilen algoritma ve KÖ
hipotezi ile GK ve SGH sırasında ortaya çıkan algı degisiklikleri arasında iliski
düsüncesi, bu alanda yeni çalısmalar için veriler saglamıstır