GENİŞ ANAPLASTİK TİROİD KANSER KOHORTUNDA MULTİDİSİPLİNER YÖNETİM VE KLİNİK SONUÇLAR: TEK MERKEZ DENEYİMİ
47. Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Kongresi, Antalya, Türkiye, 29 Nisan - 03 Mayıs 2026, ss.204-205, (Tam Metin Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
- Basıldığı Şehir: Antalya
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.204-205
- Hacettepe Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Anaplastik tiroid karsinomu (ATK), tüm tiroid neoplazilerinin yaklaşık %2-3’ünü oluşturmasına karşın mortalitesi en yüksek alt tiptir. Medyan sağkalım süresi oldukça kısa olup nadir görülmesi nedeniyle literatürdeki veriler çoğunlukla sınırlı serilere dayanmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de tek bir referans merkezinden bildirilen ATK olgularının klinikopatolojik özelliklerinin ve sağkalım sürelerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu tek merkezli retrospektif kohort çalışmasında 2000–2025 yılları arasında merkezimizde ATK tanısı alan 58 hasta retrospektif olarak incelendi. Veri eksikliği nedeniyle 11 hasta dışlanarak 47 olguluk kohort analiz edildi. Olguların demografik özellikleri, klinik bulguları, tümör karakteristikleri, evreleri, metastaz paternleri ve uygulanan tedavi modaliteleri değerlendirildi. Tanı ile son başvuru arasındaki süre takip süresi olarak hesaplandı ve sağkalım analizleri yapıldı. Bulgular: Olguların (n=48, 37 K/ 21 E) yaş ortalaması, 64.3±12.1 yıl olarak bulundu. Ortalama tümör çapı 75.7 mm olarak olup en sık başvuru nedeni hızlı büyüyen boyun kitlesine bağlı bası semptomları olarak saptandı. Tümör lokalizasyonu 18 hastada sol lob, 16 hastada sağ lob ve üç hastada bilateral yerleşimli idi. Olguların çoğu ileri evrede olup, 40 hasta (%85) tanıda evre IV olarak değerlendirildi. Uzak metastaz 41 hastada (%87) saptandı; bunların 32’si (%78) senkron, 10’u (%22) metakron gelişmişti. En sık metastaz bölgeleri akciğer (n=35, %74.5) ve lenf nodları (n=30, %63.8) olarak saptandı. Hastaların yaklaşık yarısına cerrahi girişim yapılabildiği (n=33, %57) 17 (%36) olguda hava yolu obstrüksiyonu nedeniyle trakeostomi gereksinimi olduğu saptandı. Sistemik tedavi kapsamında sekiz hastaya (%17) kemoterapi,10 hastaya (%21) radyoterapi uygulanırken yalnızca dört hastada (%8.5) multimodal tedavi yaklaşımı uygulandığı görüldü. Medyan takip süresi 3.9 ay olup maksimum 75.9 aya ulaştığı ve sağkalım eğrilerinde erken dönemde belirgin düşüş olduğu izlendi. Medyan genel sağkalım 2.6 ay (0.3–16.2) olup izlem sonunda yalnızca iki hastanın hayatta olduğu görüldü. Metastatik hastalık varlığında medyan sağkalım 2.5 ay (0.3– 16.2), metastaz saptanmayan hastalarda 4.9 ay (1.5–8.1) idi. Sonuç: Bu çalışma, ATK’da gerçek yaşam klinik özellikleri ve sağkalım sonuçlarına ilişkin sınırlı literatürü genişleten en geniş tek merkezli seridir. Bulgularımız, ATK’nın çoğunlukla ileri evre, yüksek metastatik yük ve ciddi lokal komplikasyonlarla prezente olan son derece agresif bir malignite olduğunu göstermektedir. Olguların çoğunun tanıda ileri evrede olması ve medyan sağkalımın birkaç ayla sınırlı kalması, prognozu belirleyen temel faktörün hastalığın başlangıçtaki yaygınlığı olduğunu düşündürmektedir. Aktif tedavi uygulanabilen hastalarda daha uzun sağkalımın gözlenmesi, uygun olgularda erken planlanan multimodal tedavinin prognostik önemine işaret etmektedir. Bulgularımız, ATK yönetiminde erken tanı ve gecikmeden planlanan multidisipliner yaklaşımın kritik rolünü desteklemektedir. Anahtar kelimeler: Anaplastik tiroid karsinomu, Tiroid kanseri, Multidisipliner yönetim, Sağkalım