Processus de l'identification dans la traduction en Turc du Voyage au Bout de la Nuit de Louis-Ferdinand Céline
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Fransız Dili ve Edebiyatı A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2010
Tezin Dili: Fransızca
Öğrenci: LALE ÖZCAN
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): SİBEL BOZBEYOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çeviri, herhangi bir dildeki mesajın aynı etkiyi uyandıracak şekilde başka bir dilde ifade edilmesidir. Çevirmen, bu aktarımın gerçekleşmesini sağlayan öznedir. Ancak, çevirmenin, bir ?özne? olarak, çeviribilim incelemelerinde kendine bir yer edinmesi uzun bir süre almıştır. Çevirmenin, çeviri etkinliğinde, `söz' ve `hak' sahibi bir özne olarak varlığını göstermesi ve bu varlığın çeviri sürecindeki etkileri tezimizin genel konusunu oluşturmaktadır. Louis Ferdinand Céline'in Voyage au bout de la nuit adlı eserinin, Yiğit Bener tarafından gerçekleştirilen, Türkçe çevirisi Gecenin Sonuna Yolculuk, çevirmenin, kendi etkinliği içindeki ağırlığını ve varlığını göstermesi açısından bize etkin bir çalışma alanı sağlamıştır. Bu çeviri eserin sonunda yer alan ve roman başkahramanının dilinden yazılan, çevirmen tarafından imzalanan ?Sonsöz: Çevirinin Sonuna Yolculuk? başlığını taşıyan sonsöz, yazar, çevirmen ve roman kahramanı ilişkisini, özdeşleşme ekseninde incelememizde uygun bir zemin oluşturmuştur. Çevirmenin, yazarla ve Voyage au bout de la nuit gibi ?özkurmaca? özelliği taşıyan eserlerin çevirilerinde roman başkahramanıyla kurduğu ilişkinin kapsamının ve niteliğinin çeviri sürecine yansımaları, gerek sonsözün sağladığı verilerin gerek de çeviri eserden seçilen, özdeşleşme niteliğini vurgulayabilecek nitelikteki örneklerin ışığında işlenmiştir. Bu incelemenin bize getirdiği açılımlardan biri de yazarın ve çevirmenin ortak yetkinliklerinin ve özelliklerinin bulunmasının çeviri sürecin yapabileceği olumlu katkılardır. Çevirmenin, roman başkahramanıyla, buradan hareketle, yazarla kurduğu özdeşleşme ilişkisi, çeviri sürecini kimi yerlerde daha etkin ve verimli bir konuma sokarken kimi yerlerde de çevirmenin, çeviri eserde bir ?ortak yazar? olarak varlığını göstermesi sonucunu getirmesi, çeviri eser incelemeleri konusunda bize yararlı olabilecek katkılar sağlamıştır. Voyage au bout de la nuit gibi, özgün ve farklı yapısıyla ?çevirilmesi zor eserler? sınıfında yer alabilecek eserlerin çevirilerinin de bu özgünlükler ve farklılıklar boyutuyla ele alınabileceği, bu nedenle her çeviri eserine kendi inceleme ölçütlerini getirebileceği düşüncesi tezimizin vardığı ana sonuçlardan biri olarak karşımıza çıkmıştır. Bu çerçevede çevirmene, `söz', `hak' ve `sorumluluk' sahibi bir özne olarak çeviri incelemelerinde daha fazla yer verilmesinin çeviri incelemelerine yeni olanaklar sağlayabileceği düşüncesi de bu tezin getirilerinden bir olabilmiştir.Anahtar Sözcükler: Louis Ferdinand Céline, Voyage au bout de la nuit, Yiğit Bener, Gecenin Sonuna Yolculuk, Sonsöz, Çevirmen, Yazar , Başanlatıcı, Özdeşleşme, Çevirmenin varlığı, Özkurmaca.