Özgül öğrenme güçlüğü olan çocukların annelerinin stresle başa çıkma düzeyleri ile çocukların özgüven ve aile ilişkileri algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, ÇOCUK GELİŞİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERVE SÖNMEZ GÜNDOĞDU
Danışman: FAHRİYE FİGEN TURAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu araştırmada 9-10 yaş arası Özgül Öğrenme Güçlüğüne sahip çocukların annelerinin stresle başa çıkma düzeyleri ile çocukların kendilerine duydukları öz güven ve aile ilişkileri algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Ankara ilinde İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde bireysel terapi alan ve gönüllü olarak katılmayı kabul eden 9 ve 10 yaş çocukları ve bu çocukların anneleri oluşturmaktadır. Araştırmada çocuğa ve aileye ilişkin özellikleri belirlemek için araştırmacı tarafından hazırlanan "Demografik Bilgi Formu", annelerin stresle başa çıkma boyutlarını belirlemek için "Stresle Başa Çıkma Ölçeği", çocukların kendilerine yönelik düşünce, duygu ve tutumlarını değerlendirmek için "Pier Harris'in Öz Kavram Ölçeği" ve çocukların aile işlevlerini nasıl algıladıklarını ölçümlemek için "Çocuklar İçin Aile İlişkileri Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular anne stresinin ve başa çıkma stratejilerinin aile ilişkileri ve çocukların öz güveni üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığını göstermektedir. Annelerin demografik özelliklerine göre stresle başa çıkma alt boyutları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Annenin çalışma durumuna göre göre stresle başa çıkma stratejilerinin kaçınma alt boyutunda anlamlı bir farklılık olduğu bulunmuştur. Annelerin stresle başa çıkma düzeyleri ile aile ilişkileri algısı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Annelerin stresle başa çıkma alt boyutlarının çocukların öz güven düzeyleri üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı bulunmuştur. Çocukların öz güven düzeylerinin destekleyici ve engelleyici aile ilişkileri üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı bulunmuştur.