Türkiye'de yükseköğrenim gören Kırgızistanlı öğrencilerin kültürlerarası iletişim deneyimleri: Ankara örneği
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İLETİŞİM BİLİMLERİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MALIKA NURLANOVA
Danışman: GÜLSÜM DEPELİ SEVİNÇ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu tez, Türkiye'de yükseköğretim kurumlarında öğrenim gören Kırgızistanlı öğrencilerin kültürlerarası iletişim deneyimlerini incelemektedir. Çalışma, eğitim göçünü tek başına akademik bir süreç olarak değil, aynı zamanda öğrencilerin yeni bir toplumsal ve kültürel çevrede günlük yaşamlarını yeniden düzenledikleri bir deneyim olarak ele almaktadır. Bu süreçte öğrenciler, ev sahibi toplumun iletişim biçimleri, sosyal normları ve gündelik pratikleriyle sürekli etkileşim içinde bulunmakta ve bu etkileşimler uyum sürecini doğrudan etkilemektedir. Çalışmanın ampirik temelini, Ankara'da çeşitli yükseköğretim seviyelerinde ve farklı üniversitelerde öğrenim gören 30 Kırgız öğrenciyle yapılan altı odak grup görüşmesinden elde edilen nitel veriler oluşturmaktadır. Elde edilen verilerin analizi, Türkiye'nin eğitim amacıyla tercih edilmesinde, burs olanaklarının, akademik imkânların ve kültürel yakınlık algısının hep birlikte etkili olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, öğrencilerin Türkiye'ye gelmeden önce sahip oldukları kültürel benzerlik beklentisi ve medya aracılığıyla edindikleri Türkiye algısı, ilk geldikleri dönemlerde yaşanan kültür şokunun temel nedenlerini oluşturmuştur. Öğrenciler genellikle Türkiye'ye tanıdık bir kültürel ortama geldikleri düşüncesiyle gelmektedirler. Ancak günlük etkileşimlerde iletişim tarzı, nezaket anlayışı, sosyal mesafe ve akademik beklentiler açısından, benzerliklerden ziyade çeşitli farklılıklarla karşılaşmaktadırlar. Bu çalışma, ilk kültürel karşılaşmaları, akademik ortamdaki deneyimleri, kişilerarası ilişkileri ve iki kültür arasındaki benzerlik ve farklılıkların yorumlanma biçimlerini ayrıntılı olarak incelemektedir. Çalışmanın bulguları, uyum sürecinin tek yönlü ve hızlı bir süreç olmadığını, zaman içinde gelişen ve değişen bir yapıya sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Bu süreç, öğrencilerin kendi kültürel tutumlarını ve alışkanlıklarını yeniden değerlendirmeleriyle birlikte ilerlemektedir. Sosyal ilişkiler, öğrencilerin Türkiye'ye ilk geldikleri dönemde hemşerilerinden aldıkları destek ile zaman içinde kurdukları Türk arkadaşlıklarının yardımları yeni ortama uyum sağlamalarında önemli bir rol oynamaktadır. Çalışma, kültürlerarası iletişimin gündelik yaşamın somut etkileşimlerinde şekillendiğini ortaya koyarak, Türkiye'deki uluslararası öğrenciler üzerine yapılan çalışmalara deneyim temelli bir katkı sunmaktadır.