HOMONİM HEMİANOPSİ'DE TELAFİ EDİCİ BAKIŞ STRATEJİLERİNİN ARAŞTIRILMASI
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyoloji A.B.D., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: KÜBRA ÇAYLI
Danışman: Handan Sevim Akan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Optik yolda oluşan bazı lezyonlar görme alanlarında kayıplara yol açabilmektedir. Bu lezyon kaynaklı görme alanı kayıplarından biri de 'Homonim Hemianopsi (HH)'dir. Homonim Hemianopsi, her iki gözde aynı ölçüde görme alanının yarısının görmediği bir görme alanı kusurudur. Yapılan literatür taramaları sonucunda kafa pozisyonunun, görme alanı kusurlarını etkileyebilecek önemli bir unsur olduğu tespit edilmiştir. Ancak daha önce kafa pozisyonu ile ilgili elde edilen bilgilerin daha çok gözleme dayandığı fark edilmiştir. Bütün bu veriler bir araya geldiğinde, bu tez çalışmasında HH hastalarında kafa pozisyonlarının görme alan kaybına etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Planladığımız çalışmada kafa pozisyonunun ölçümü esas alınmış bunu hesaplayabilmek amacıyla, kafa pozisyonu değişimlerinin dereceli olarak takip edilebileceği kameralı bir düzenek hazırlanmıştır. Bu çalışma da HH simülasyonu kullanılmış ve çalışma sağlıklı kontroller üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma sırasında, katılımcılardan görsel tarama ve nokta sayma olmak üzere iki görev üzerinde performans göstermeleri istenmiştir, bu görevler yerine getirildiği esnada katılımcıların reaksiyon zamanları (RT) ölçülmüş ve bu RT'ı deney verileri için esas alınmıştır. Bu çalışma kapsamında; katılımcıların gösterdiği performans sırasında, farklı kafa pozisyonları arasında RT'ları açısından bir farklılık olup olmadığı, deneklerin kafaları serbest bırakıldığında gönüllü olarak kafalarını HH tarafına çevirme eğilimlerinin olup olmadığı ve eğer denekler kafalarını kör olan tarafa çevirme gibi bir eğilim gösteriyorlarsa, bu durumun onlar için fayda sağlayıp sağlamadığı yine RT'ları temel alınarak araştırılmıştır. Sonuç olarak, çalışmamızda, deneklerin kafalarının serbest bırakıldığı tekrarlarda, kafalarını simüle edilen görme alanı kusurunun olduğu yöne doğru çevirdiklerini ancak bu kafa hareketinin RT'ı üzerinde iyileştirici bir etkisi olmadığı, RT'ı üzerinde etkisinin karmaşık ve çok boyutlu olduğu anlaşılmıştır. Kafa hareketlerinin, yalnızca açısal büyüklükle değil, aynı zamanda zamanlama, hız ve göz hareketleriyle entegrasyonu gibi faktörlerle de ilişkili olduğu düşünülmektedir.