Çocuk acil servislerinde simülasyon temelli eğitim müfredatı oluşturulması ve pilot uygulaması


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, SAĞLIK BİLİMLERİNDE SİMÜLASYON ANABİLİM DALI (DİSİPLİNLERARASI), Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AHMET ZİYA BİRBİLEN

Danışman: ZAHİDE TUNÇBİLEK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma, pediatri araştırma görevlilerine yönelik simülasyon temelli bir pediatrik acil eğitim müfredatı geliştirmeyi ve pilot uygulama kapsamında teknik ve teknik olmayan beceriler üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışma, gelişimsel araştırma ve tek grup ön test–son test yarı deneysel tasarımda planlanmış; eğitim programı ADDIE (Analysis–Design–Development–Implementation–Evaluation) öğretim tasarım modeli temel alınarak yapılandırılmıştır. Araştırma, Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi Çocuk Acil Servisi'nde gerçekleştirilmiştir. Örneklemi, daha önce simülasyon temelli pediatrik kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR) eğitimine katılmamış 36 pediatri ve çocuk acil yan dal araştırma görevlisi oluşturmuştur. Eğitim programı kapsamında, in-situ simülasyon yaklaşımı kullanılarak pediatrik KPR ve ekip içi iletişime odaklanan senaryo temelli uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak Katılımcı Tanıtıcı Bilgi Formu, Pediatrik KPR Bilgi Testi, KPR Beceri Değerlendirme Kontrol Listesi ve Öğrenci Memnuniyeti ve Öğrenmede Kendine Güven Ölçeği kullanılmıştır. Eğitim öncesi ve sonrası karşılaştırmalarda, katılımcıların bilgi test puanlarında istatistiksel olarak anlamlı artış saptanmıştır (p=0,049). KPR yönetimine ilişkin performans basamaklarında özellikle ekip içi iletişim (p=0,014), liderlik ve kriz yönetimi alt boyutlarında (p=0,008–0,046 aralığında) anlamlı iyileşmeler gözlenmiştir. Buna karşın göğüs basısı kalitesi parametrelerinde (p>0,05) anlamlı değişim saptanmamıştır. Katılımcıların memnuniyet ve öğrenmede kendine güven düzeylerinin yüksek olduğu; Likert ölçeğinde değerlendirilen maddelerin ortalama puanlarının 4,23 ile 4,74 arasında değiştiği ve medyan değerlerin çoğunlukla 5 olarak belirlendiği görülmüştür. Sonuç olarak, ADDIE modeli doğrultusunda geliştirilen ve in-situ simülasyon yaklaşımıyla uygulanan pediatrik kardiyopulmoner resüsitasyon eğitim programı, çocuk acil servislerinde görev yapan hekimlerin bilgi düzeylerinde artış sağlamış ve ekip içi iletişim, liderlik ve kriz yönetimi gibi teknik olmayan becerilerde anlamlı iyileşmelere yol açmıştır. Buna karşın, bazı teknik becerilerdeki gelişim sınırlı düzeyde kalmıştır. Yüksek katılımcı memnuniyeti ve öğrenmede kendine güven düzeyleri, geliştirilen müfredatın uygulanabilir ve kabul edilebilir bir eğitim modeli olduğunu göstermektedir. Anahtar kelimeler: Çocuk acil, in-situ simülasyon, kardiyopulmoner resüsitasyon, iletişim, ekip çalışması. Bu tez çalışması için Hacettepe Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Biriminden Hızlı Destek kapsamında destek alınmıştır (Proje no: THD-2025-22272).